Kendimi hiç sevmiyorum belki de bipolar olacağım ya da oldum bile?

Her sene benim için çok daha kötü oluyor. Bu senede kendimden nefret etmeye başladım. Her şeyde büyük eksikliklerim var belki bu yüzden. Özgüven denen bir şey kalmadı yani burada uzun uzun anlatmayacağım ama son 2-3 aydır özellikle belli zamanlarda kendimi depresyondan beter hissediyorum. Yani depresyon anksiyete hep var hatta ilacımı da yeni 2 ay önce kestik süreklide ilaç içmek istemiyorum. Ama kimse benimle arkadas olmak istemiyor bir konuşan bir daha konusmuyor herkes ruhsuzsun diyor. Elimde olmayan durumlar yüzünden herkes beni eleştiriyor. Aşırı mutsuzum ve hayal kurup mutlu olabiliyorum sadece. Okula gidecek halim yok hatta bazen yataktan çıkasım bile gelmiyor. Bugün mesela zorla gittim okula sürekli yorgunum halsizim ve ağlama modundayım. Günlerdir zaten ağlıyorum. Artık kendimi beğenmiyorum önceden böyle değildim. Aşk hayatımda yok zaten birini beğensemde olmuyor çok üzgünüm mutsuzum ve cidden çoğu zaman intihar etmek istiyorum ama ölmezsem sıkıntı. Ailemle aram berbat birazda onlar yüzünden böyle oldum hiç laftan anlamıyorlar ayrımcılar konuşasım gelmiyor onlarla ve asırı mutsuzum ne yapabilirim