Yeryüzündeki bütün insanlar sana benzeseydi dünya nasıl bir yer olurdu?

Akıl hastanesi ya da okul gibi bir yer olurdu. Akıl hastanesi gibi olurdu, çünkü kararsızlıklarım ve ani davranışlarım oluyor. Çabucak ruh halim ve tavrım değişebiliyor.
Okul gibi olurdu çünkü öğrenmeyi de, öğretmeyi de çok severim. Okullarda bir sürü farklı insan olduğu gibi dünyada da bir sürü farklı karakter olurdu.

Huzurevi ya da kreş gibi olurdu. Çünkü dediğim gibi bir anda küçük bir çocuk ya da yaşlı bir insan olabiliyorum. Yaşlı birinin ruh haline bürünürsem herkese öğüt saçmaya başlıyorum. Bir çocuğun kimliğine bürünürsem de eğlence, neşe ve macera aramaya başlıyorum.

Tüm bunların karışımı da kocaman bir labirent olurdu. Tabi bunlar kadar ortam da önemli. Daha bilinçli, erdemli ve yaratıcı bireyler olurdu o dünyada. Çünkü kafamda şimdiden tasarladığım epey proje var. Herkesin benim gibi olduğu bir evren de bir sürü proje demek.

Kötülük, haksızlık, iftira, yalan, dedikodu ya da ihanet olmazdı. Herkes birbirine güvenebilir, dertlerini kolayca açabilirdi. Hayalleri için birbirine yardım etmekten geri durmazdı kimse, Çıkar, kibir, umursamazlık, ukalalık gibi kavramlar uçup giderdi. Ama herkesin benim gibi olmasını istemezdim. Çünkü herkesin aynı kişi olması -o kişinin karakteri nasıl olursa olsun- çok sıkıcı ve monoton kılar ☾