Sizin için samimiyetsizlik nedir?

Bişey diyim mi tam şu durumu düşünürken bu yazıyı görmem. Ben 19 yaşındayım ama şu yaşımda anladım samimiyetsizliği. Gözümle gördüm resmen. Kulağımla duyduğum şeyleri "hayır demedim" diyen insanlarla karşılaştım. Üniversitede hem de. Üniversite arkadaşlığı baki kalır derler hayal kırıklığına uğradım. Bana mı böyleleri denk geldi acaba diyorum, yani birinin arkasından bu kadar atıp tutup sonra can ciğer olamazsın, tiksindirici.

Siz samimiyetsizliğin tanımını gayet de iyi vermişsiniz, bilhassa yaşanmışlığınız da satırlarınızdan dökülüvermiş. Samimiyetsizlik bir anlayışsızlık, bir empati eksikliğidir. Duyguların ikinci plana atılarak, salt akılla çıkar ilişkisine dayalı ilişkileri sürdürme eylemidir. Oysa ki kainatta her şeyin bir kalbi, bir ruhu var. Bu ruhun sesini işitemiyor olmak, kendini dünyanın merkezinde görüyor olmak belki de en büyük samimiyetsizlik.

Sanki bu satırları ben yazmışım gibi hissettim okurken tamamen aklımdan geçenlerin birebir aynısını yazmışsın. Ve yeni düşünceler değil uzun yıllardır böyle düşünüyorum. Sonuna kadar haklısın yani tespitlerinde.