Sizin hayata dair meseleniz nedir?

Hayatla ilgili bir Meselem yok. Hayatı meşgul eden, yoran, bozan bizleriz aslında. Asıl Hayat' ın bizden çektiği var.

Aslında özetlemişsin. Mesele İnsan olabilmekti. Asıl mesele de; insanlar arasından bir insan olmaktı. Hiç fark edilmeden bir bir karınca misali hayatı kısa süreceğini bilipte mütevazi yaşamaktı asıl mesele.

Değer verin ya da vermeyin. Ama asla değer verir gibi yapmayın. Ne karşındakini incit ne de kendini. Mesele anlamaktı ama asıl Mesele de karşında ki insanı nasıl anladığın değil miydi. Mesele Sevmek değil, asıl mesele Anlamak dedik ya. Anlamadan sevemezsin.

Anlamadan seversen anca bir futbol takımı tutar seversin ya da bir eşyayı değer verir seversin. Kaybetse de kırılsa da yerine birini koyarsın. Anlamadan seversen böyle olur işte. Asıl mesele Anlamaktan geçer. Karşındaki insanın Kalbinden ne geçer, ne hisseder, üzülür mü?, ağlar mı, hüzünlenir mi? dolup taşar mı? içi içine sığmaz mı? Nereden bileceğim deme. Tut Kalbini dinle. O da mı olmadı Azizim o zaman tut elini hisset. O da olmaz ise Onun sıcaklığının sana geçtiğini hisset ve yaşa.

Olmaz olmaz deme Azizim. Olduran O, Öldüren de O.

60-70 yıllık ömürde , hırslara yenik düşmeden , nihayete ermektir. İhtirasların esiri olan kayıptadır.
Zira iyiliğe , doğruluğa , faydalı işlere ihtiras duymak varken , insanoğlu nefsi için ihtiras duyar.
İşte en büyük yanılgıdır.

Meselem öncelikle biliyorsunki sağlığım meselem bu nolur bilinmez ama tedavisi olmayan bir hastalık sağlık en büyük zenginlik