Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Kendimi kendime ait hissediyorum. Ama bulunduğum çevreye ve yaşadığım çevreye ait hissetmiyorum. Belkide İstanbul'u sevmediğim için ait hissetmiyorum. Evime ait hissediyorum ama dışarı çıktığımda yabancı gibi gibi sanki. Memleketime gittiğimde yolda yürürken bile huzurlu yüzümde tebessüm var hep. Keşke diyorum evim de burada olsa.
Kendimi ait hissedemediğim bir şeyler var uzun zamandır. Boşlukta hissetmemek için hayatıma sürekli meşguliyet katarım, bazen kendimi çok yoruyorum bu yüzden. Ama durup az dinlenip kendimle konuştuğumda hep içimde bir boşluk oluyor. Ne zaman da kendimi bir yerde tamamlanmış ve mutlu hissetsem, hayat beni bir şekilde ordan alıp başka bir yere koyuyor. Al burdan devam et diyor. Belki asıl ait olacağım yere sürüklüyor beni, ama ben şu an için okyanustan alınıp ta akvaryuma konmuş bir balık gibi hissediyorum.
Bazen evet, bazen hayır. Bu şarkıdaki gibiyim aslında. Hem daha önce gitmediğim, görmediğim yerler bana evimdeymişim gibi hissettiriyor; hem de evde bile kendimle değilmişim de farklı bir alemdeymişim gibi hissediyorum.
Tasarladığımız dünyaya doğru koşuyoruz. İşte bu cümle bile benliğimin yerini açık adres gibi söylüyor. Şu an tam ortadayım resmen. Kendi dünyamla, yaşadığım dünya arasındayım ☾
Evet, hissediyorum. Ailemin yanındayım ve tam da buraya aidim. Ailemle çok mutluyum. Bu soruyu okuyunca aklıma en sevdiğim yazar olan Hakan Günday'ın Kinyas ve Kayra adlı kitabında geçen bir söz geldi; "Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar." Çok sevdiğim bir sözdür kendileri. O yüzden paylaşmak istedim
Buralara ait değilim ben. Kendimi çok uzaklara hissediyorum, kalbimin attığı uzaklığa. Ordaki dağlara, taşlara ve denizi olmayan kıyılara vurmak istiyorum.
İşin açıkçası çoğa zaman hissetmiyorum. Ne bulunduğum yere, ne şehre nede aileye. Sürekli aynı yerde olmak ya da bu yere mecbur olmak açık cezaevinden yaşamaktan farklı değil benim için.
Hiçbir yere ait hissetmiyorum ve sürekli ait olduğum yeri arama halindeyim çok yorucu geçiyor hayatım bu yüzden gönlümün yorgunluğundan başka bir şey hissetmiyorum
Yani ailem ile mutluyum evimide seviyorum ama ait hissetmiyorum yurt disindayim memleketimi istanbulu istiyorum ama istanbuluda cok sevmiyorum sadece ailem orada die istiyorum
Buraya ait olmasam bura da ne işim var insansam bilmediğim çok şey var insansam bildiğim çok şey var o halde iyi günde iyiyim kötü günde kötüyüm diyeyim ama en önemlisi kötülükten değil kötü andaki duyguların bile insana iyi gelebileceği bir hayata kendini ait hissetmen gerekiyor 🎩
Bazı durumlar için o his yok. Zaten öyle durumda aitlik hissini kendimde yok ederim. Ait olduğum yerde kendimi huzurlu hissederim. Öyle çevrem var, çok şükür.
Nope. Norveç’te yaşıyorum , buraya alışamadım. Bu durum sadece benim için geçerli değil , bir aile dostumuz burada 11 sene kalmıştı ama yine de alışamamıştı.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Son 1 yıl içinde 4 şehir değiştirdim tek başıma söyleyeceklerim bu kadar