Ağlamak bence güçsüzlük belirtisi değildir, her insan zaman zaman ağlamaya ihtiyaç duyar. Ağlamak ruhu temizlemenin bir yöntemidir. Sağanak yağmur nasıl sokakları tertemiz yapıyorsa, ağlamak da insan ruhunun dehlizlerini temizler.. Bu bakımdan ağlamak istediği zaman kendini tutmayan kişi güçlüdür benim gözümde çünkü insanların ne dediklerini umursamaz..
insan oldugumuzun simgesidir. hala içimizde hüzne duyguya yer var demektir.. ben en son annemi kaybettiğimde ağladım. ki hala ara ara aklıma geldikce gözyaşı döküyorum.. erkekler ağlamaz sözüne de ince bir gönderme yapıyorum burdan..
Ağlamak gayet insani bir duygudur. Nasıl ki gülmek normal karşılanıyorsa ağlamakta öyle. Benim için güçsüzlüğü ve zayıflığı simgelemiyor. Ama çok sulu gözlü ve hassas olmak, belki güçsüzlük sayılabilir.
Aglamak gucsuzluk degilde. Caresizlik diyebiliriz.. gucsuzluk. Kacmaktir. Korkmaktir. Misal intihar gucsuzluktur. Yenilmisliktir. Ama caresiz kaldigin zaman gozlerin dolabilir aglayabilirsin. Lafim sulu gozlere degil. Babam kaza gecirmisti 2 hafta yogun bakimda kalmisti o zaman aglamistim misal. Gozlerimin dolduguda oluyor bazen mutluluktan bazen sinirden bazen uzuntuden.
güçsüzlük olarak görürüm o yüzden kimsenin yanında göz yaşı dökmem içime atarım geceleri kendi başıma kaldığımda falan ağlarım sonra sabahında hiç bir şey olmamış gibi yaşamaya devam ederim