Kendimle alakalı her şey, narsist olduğum söyleniyor ama şunu kabul edelim ki birinin sevdiğimiz zaman onun sevgisini dahi kendimiz için isteriz. Onu sevmediğimiz sürece de böyle bir ihtiyacımız olmaz. Aslında sevgi olarak tanımladığımız şey bile kendimizi tatmin etme içgüdüsünden geçiyor.
Bakış açısı tabi başkalarının isteklerini kendi isteklerinin üstünde tutmaya başladığında o insanlara değer veriyorsun demektir. Tamamen öyle demek yanlış olur bana göre.
Buna spesifik olarak bir şey söylemek çok mümkün değil benim açımdan. Hayatın geneli zaten benim için fazlasıyla anlamlıyken elbette daha da anlamlı hale getiren etmenler var. Başta benliğim gelirken arkasından sevdiğim ve sevildiğimi hissettiren kişiler geliyor. Üzerimde epeyce emekleri olan ailemin emeklerini karşılamak için çalışmak, hayatımda gelecek adına hayaller kurabildiğim bir insanla aşk yaşıyor olmak, iyi günümde yanımda olup özellikle kötü günümde daha çok yanımda olan yakın arkadaşlarım, kediye alerjim olmasına rağmen binbir zorluk çekip evde tutmayı başardığım kedim ve kendime belirlediğim hedeflerime ulaşma çabam.. Daha birçok örnek verebilirim hayatımı anlamlı kılan şeylere ancak genel olarak ne eksik ne fazla budur yani.
Vay sonunda be bomba soru. Abi olmam. Benim mutluluğum onun en ufak sevincinden daha önemsiz. Efsane bisey ya abi olmak. Bu dünya gerçekten bu kadar iğrençken gözlerinin içinin gülmesi herseyi unutturuyor. İyi ki var hep mutlu olsun.
O hepimizin başına gelmiştir. Karmaşık duyguların içinde olduğumuz dönemler olmuştur, ama bu hep böyle olacak diye bir şey yok. Geçiyor bir süre sonra ;)))
Öyle gerçekten hepimizin başına geliyor da anlamak güç yani. Hayatta insan gibi yaşamak çok basit iken bunları zorlaştıran yine bizleriz çok gülünç ve aynı zamanda sinir bozucu
hahah tamam ben de boğazıma düşkünümdür yerim de yaparım da ama ne bileyim sadece bunların anlam ifade etmesi ilginç geldi bebe bisküvisi ile browni :D