Hiçbirini kendinden soğutmak durumunda kaldın mı?

Zamanında olmuştu. Sırf kırılmasın diye ve arkadaş ısrarı üzerine birine evet demiştim. Kendimi soğutmak zorunda kalmıştım. Çünkü intihar ederime falan getiriyordu olayı. Bende uzak durmaya başlayarak, çağırınca gitmeyerek, başka şehre giderek uzak kalmak durumunda kaldım. Vicdan azabı yaşamamak için. Takıntılı biriydi ama iyi bir insandı sadece ben sevemedim.

Kendimden ödün verdim. Böyle durumlarda insan çaresiz kalıyor. 20li yaşlarda elbet herkesin bir takıntısı ya da ona takıntılı olan birileri olmuştur. Yaşayan bilir bu durumu.

Ögrencilik yıllarımda gizliden arayıp cevap vermeden sesimi dinleyen biriydi. Hattı gizli aramalara kapattım, farklı numaralardan aramaya başladı, onun araması yüzünden telefonun sesini açamıyordum farklı şeyler kaçıyordu bu seferde. Numara değişimi de yaptığım halde bir şekilde yeni numaramı arkadaşlardan bulmuştu. Arayan bir numaranın sahibini bulup kimin aradığını öğrendim, numarasını aldım arkadaşından mesaj attım buluşmaya davet ettim yanıt vermedi, facebook'da numarasını arattığımda fotolu profili çıktı ara sıra bana bakan biriydi. Facebook'a ekledim kabul etti, anlaşıp bir yerde buluştuk oturup konuştuğumuzda ise kadınları obje olarak görüyorum gibi şeyler konuştum, hakkında hiç öyle şeyler duymamıştım ama dedi, kimse aslımı tanımaz dedim v. s. bu buluşmayı aslında seni tanımak için değil bunları söylemek için istedim dedim. Bir daha da aramadı.

Gözlerin ne tatlı, ellerin ne zarifti.
Her gün sinemaya gittik param bitti.
Tam uyuyor musun yazacakken.
Noldu ya foton gitti.