Paranoyak davranıp inancını saklayan var mı ya da inançsızlığını?

kesinlikle en iyisi. ülkemizin çoğu insanı kendi görüşü ve inancı dışındaki tüm inanç ve görüşleri kınar, yargılar, eleştirirler. tıpkı "müslüman değilim" dediğinde, kâfir demeleri gibi, tıpkı "akpartiyi desteklemiyorum" dediğinde nankör! demeleri gibi, buna verilebilecek çok fazla örnek var. insanlarımız faşist, saygı duymayan insanlar. hiç kimsenin, "görüşüne saygı duyuyorum, fakat ben aynı görüşü savunmuyorum, ikimizin düşünceleri farklı olduğu için lütfen bu konuyu uzatmayalım, herkesin doğrusu kendisinedir, tartışılamaz" dediğini duymadım. hep bir savunuşa geçiyorlar. toplumumuzun insanları, çoğunluğa göre hareket ederler. çoğunluk neye katılıyorsa, onlar da ona katılıyorlar, çoğunluk ne düşünüyorsa, onlar da onu düşünüyorlar, kendi düşünceleri yok, çoğunluğun düşüncesini düşünüyorlar. kendi düşüncesi aykırı olanı da kınıyorlar! ve derler ya, bir delille kırk alimi yendim, 40 delille bir cahili yenemedim diye.. işte öyle bir toplumdayız. düşünce özgürlüğü var, fakat bunu dile getirme özgürlüğü yok maalesef. geçmişte görüşümü anlatır, karşıt görüşleri dinler, diyaloga girerdim. ben diğer görüşleri de anlamaya çalışıp kendime yeni bir bakış açısı kazandırmaya çalışırken, onlar hiç dinlemez hiç anlamaya çalışmazlardı. sadece ikna etmeye ve savunmaya geçerlerdi. bu yüzden artık, zıt görüşe sahip birisi olduğunda ve bana görüşümü sorduğunda, başımı ağrıtmamak için "bu konuda bir görüşüm yok, veya haklı olabilirsiniz" diyorum. inanın en mantıklısı, çünkü dinlemeyi bilmeyen ve saygı duymayan insanlara anlatmak, duvara konuşmak gibi bir şey.