İnsanlık şiddetten koparılabilir mi, biz şiddet eğilimli olarak mı doğarız her zaman?

Doğuştan oluşabilecek bir duygu olduğunu sanmıyorum. Doğduğumuzda saf, her şeyden bir haber ve hiçbir duygu hakkında bilgi sahibi olmayız. Çevremizden öğreniriz her şeyi. Şiddette diğer duygular gibi sonradan meydana çıkıyor insanlarda. Bazılarında küçük yaşlarda ortaya çıkarken kimisinde de yetişkinken beliriyor. Nedenlerindeki en büyük etmenlerden biri ise yetiştirilme tarzı yani aile yapısı. Anne ve babanın, çocuğuna karşı ne denli şefkatli, ilgili ve merhametli davrandığının etkisi büyük. Mesela, canı bir yemek istediğinde çocuğunun, ona karşı sert bir tutum sergiler ise anne çocuk ise bu davranışı doğru sanıp beynine kodlar ve harekete geçer. O yüzden bence, evlilik hakkında bilgisi olmayıp, sırf aşık oldukları için evlenen çiftlerin yaptıkları bana mantıklı bir davranış gibi gelmiyor. Daha o kişilerin karakterleri tam oturmamışken, evliliğin getirdiği ciddiyet ve sorumluluk bulunmuyorken çocuklarına doğru bir anne ve baba profili olacaklarını sanmıyorum. O yüzden bence evlilik eğitimi şart. Ek olarak, çevrenin etkisi yani arkadaşlarının kişilik özellikleri, izlediği dizi ve film içerikleri, okuduğu kitaplar bile kişinin karakterinin şekillenmesinde rol oynar. Şiddet, öğrenilen bir duygudur ve öfke problemi olan kişilere, diğer insanlara nasıl davranılması gerektiğinin eğitimi verilip tedavi olmaları şarttır. Tabii bu süreç içinde, kişinin azmi ve çabası etkilidir.

Şiddet eğilimi, insanın doğuştan sahip olduğu bir durum bence. Sonuçta bebekken ve henüz bir şey öğrenememişken bile kendimizi savunmak için bazı hareketler, ellerle vurmalar, ayaklarla tepinmek gibi hareketler yapıyoruz. Bunu özsavunma olarak alıyorum ben, içgüdüsel. Ama birine zarar vermek için yapılan şiddet sonradan öğrenilen bir şey. Hiç kimse, birini öldürme düşüncesiyle doğmaz. Yaşadığı travmalar, gördüğü muamele bir insanı 'şiddet eğilimli' yapar.