Beni dinler misiniz? Yasama sevincim öldü sizce haksiz miyim?

Insanlara karşı artik tahammulum kalmadı. Insanlara karşı kelimelerimi, cümlelerimi, eylemlerimi dikkatle, özenle seçerek konuşup o şekilde davranmaya çalışiyorum. Kalp kırmamak için, ah almamak, yanliş anlaşılmamak için, ama insanlar bana karşı öyle değil Şuursuz tavırları, söylemleri, şakaları beni çileden çıkarıyor. Onlar için çok basit olan şey beni gece boyu uyutmuyor. Kendini savunamayan, ifade edemeyen, guler yuze, iyi niyete karşı bu şekilde davranildigi zaman yaşama sevincim ölüyor. 25 yaşında benim cok güzel hayallerim, amaçlarım olması gerekirken ölümü bekleyip, düşleyecek kadar hayattan soğuttular. Ben kendimi toparladıkça insanlar dağıtip gidiyor sonra sorunlu olarak ilan ediliyorum. En kusursuz cinayette bu olsa gerek! Kimsenin hayatin da cansu olarak yer alamadım, almadım her zaman işe yarayan bir canlı olarak gorduler. Kimsenin hayatin da arakadaş, kardeş, abla, evlat, insan olmadım.
Beni dinler misiniz? Yasama sevincim öldü sizce haksiz miyim?
Cevapla