10 yaşımda falan. Babaannemin tavukları vardı onun evinde. Ben de onunla kalırdım sık sık. Bir tanesi kaybolmuştu ve o en sevdiğimdi, gece bile bulamadım. Çocuğum henüz ve o gece çok ağlamıştım. En büyük duamı da orada harcamıştım. Nolur tavuğumu geri ver diye yalvarıyordum Allah'a. Çünkü onu çakal ya da köpeklerin öldürebileceğinden korkuyordum. Ertesi gün okuldan kaçtım, belki tavuğu arayıp bulurum diye. Umudum yoktu ama okuldan kaçıp o tavuğu buldum. O gün, benim en mutlu günümdü. Başından öptüm onu hep yuvasına götürene kadar. 2 saat önce üzüntü gözyaşları akarken o an sevinç gözyaşları akmaya başlamıştı. Akademik kariyerimde elde ettiğim hiçbir başarı dahi beni bu kadar mutlu edememişti.
Şöyle bir düşündüm de en mutlu olduğum gün diyebileceğim bir gün aklıma gelmedi. En son ne zaman mutlu olmuştum diye düşündüm, o da aklıma geldi. Sanırım ben hiç mutlu olmamışım. Olsaydım hatırlardım heralde 🙄
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Mis kokulu oğlumu ilk defa kucağıma almıştım. Bakıyorum bir yandan da anlamaya çalışıyorum "kucağımdaki bu bebek benim mi şimdi" diye. Şakınlık, heyecen, mutluluk hepsi birbirine karışmıştı. Çünkü oğlumun benim dünyama gelmesi mucizeydi. Ve ben çok şükür o mucizemi sonunda kucağıma almıştım. ❤️❤️❤️
Kişilik & Karakter konusunda 13,5b cevap paylaştı.
Hayatımın en mutlu gününde diplomamı almıştım ve annemin gözlerinin içine gururla bakıyordum.. İnanır mısın hayatımın en mutlu gününde bile yarım hissetmişim.. Keyifli geceler.
Yani hayatıma ilk gelen mutlu olduğum gün bu sene bir şahsın bana çok güzel bir doğum günü yaşatmasıydı. Diğer mutlu olduğum günleri hatırlamıyorum ama daha mutlu olduğum günler olmuştur bence.