Mazoşist biri gerçekten acı çekmekten zevk alır mı?

Cinayet olarak düşünmedim ama evet bu bir hastalık tabii ki.

Peki şöyle sorayım. İnsan ilişkilerinde zevk almanın sınırı sence nedir? Hepimiz birilerinin kalbini kırıyoruz. Gerektiğinde bağırıyoruz da ama burdaki sınır nedir sence?

Özetle zevkin hastalık olup olmadığını nasıl kontrol edebiliriz?

Anladım. Peki benim canımı yakan kişilere karşı kin nefret beslemem hangi sınıfa giriyor sence? Çok sinirli oluyorum bu tarz insanlara kendimi yiyip bitirecek kadar. Saçma bir durum evet ama buna alıştım

Karşı taraf inatçı ve ben bundan memnun değilim. Kin duyuyorum içimden. Ama bu kinin de bana zarar verdiğinin farkındayım. Ama o an o kin ve düşünce o kadar gerçekçi geliyor ki sanki o kişinin açığını veya bana vereceği zararı görmem açısından bana gerekli bir duyguymus gibi geliyor