Kırıldığım bir insanı görmeye bile katlanamiyorum. Kindar bir insan miyim ben?

Ya ben o insanı silip attım ama bir daha konuşmak istemiyorum. Öncesinde yani ona kırılmadan önce aramızdan su sızmazdi. Öyle severdim ki onu. İnsanı ancak sevdiği insan incitir derler ne kadar da doğruymuş.

Ben insanları hatalarına kusurlarına rağmen seviyorum. Bilerek ya da bilmeden yaptığım yanlışlar için özür dilemekten cekinmem. Fakat beni kıran insanlar bir kez bile benim onlara gösterdiğim çabanın onda birini bana göstermedi. Artık bu insanları affetmek istemiyorum. Yoruldum. Cidden yoruldum.

Ayağına taş batsa üzülürüm. Ama görmek bile istemiyorum. Durum bundan ibaret.