Geçmişi ara ara hatırlamak, sürekli geçmişle yaşamaktan daha iyidir. Geçmişini hüzünleriyle, mutluluklarıyla hatırlamak ona sarılmak değilse de ondan kaçmamaktır. Aklımızda duran resimleri yüzeye çıkarıp baktığımızda "yaptığım hiçbir şeyden pişman olmadım" demek yerine "evet yaptığım bazı şeylerden pişman oldum, yeri geldi mutlu oldum, yeri geldi üzülüp kalbim kırıldı. Ama kaçmak istediğim hiçbir anım yok" diyebilmektir. Bir insan geçmişinle ne kadar barışık olursa geleceğin de o kadar mutlu olur. Kaçmak yerine kabullenmek en doğrusu.. #54srp
Önceden çok geçmişe takılırdım geçmişte neden bu oldu acaba neydi diye ama şu an aram hiç yok geçmişle ilgili düşüncem sıfır. düşünmüyorum bile, düşünecek kadar önemsememi gerektirecek önemli bir konu yok çünkü. geçmişi geçmişte bırakarak yaşamayı öğrendiğin zaman yaşadığın hayatın daha çekilir derecede oluyor sürekli beynini geçmişe yormak geçmişi düşünerek üzülmek fazlasıyla yıpratıyor ben düşünürken yoruluyordum o yüzden bırakmaya karar verdim böyle kafamın içi daha temiz, daha rahat ve huzurlu
Her ne kadar yaşadıklarımı birer tecrübe olarak görsemde, geçmişimdeki şeyler beni üzmediği anlamına gelmez ya da hala canımın yanmamasına anlamına gelmez : )
Evet gerçekten tecrübe olarak görüyorum onları, belki de onları yaşamasaydım bazı şeyleri başaramayacaktım, bazı şeyleri sağlıklı düşünemeyecektim ama yine de hatırladıkça üzülüyorum pişmanlık illa ki duyuyorum, keşke şunu şöyle yapmasaydım, keşke şunu demeseydim, sonra tekrardan kendime söylüyorum, tecrübe ettin ama sonra yine üzülme geliyor tabi ki. : )
Anılarla aram iyi ve lanet olası hafızamda tarihler olaylar söylenenler iyi ya da kötü hepsi duruyor. Hatırlamak istemediğim unutmak istediğim anılar anlamsız anılar silinsin gitsin...
Anılarla aram pek iyi değildir. Geçmişimle hala muhasebe halindeyim. Bu hesaplaşma bitmeden benimde geçmişimle aramın iyi olmasının pek imkanı yok. Açıklamada ki detaya sonuna kadar katılıyorum. Kabul edip yoluma devam ederim.
5 6 yaşıma kadar hemen hemen her şeyi hatırlıyorum bu durumu hiç sevmiyorum ama aile meclisin de bir olay anlatıldığın da ya da bir anı ben diyorum ki hemen o öyle olmamıştı çünkü olaylar aklım da. Bu bazen bir lütüf bazen bir ceza gibi bir şey çünkü o kadar çok yaşanmışlık var ki hepsi böyle gözünün önüne gelince insan bir tribe giriyor :D en son diyorsun ki umarım alzheimer olurum unuturum. Sanırsam bu dünya da kendi çapım da yaşadığım bir cehennem modeli bu
Çocukluğumu özledim sadece... Anılarla aram çok iyidir ... Ama ben anı yaşamayı seviyorum ... anlarimiz geçmişi oluşturuyor.. güzel yaşarsak hep güzel bir geçmiş oluşuyor.. gelecek mi... umurumda bile değil.. Ben hayatta kumbarasi olmamış biriyim ...
O zalimin bana yaptıkları, nasıl beni canım yerine koyup kullandığını benim nasıl bu kadar canım bu kadar ona aşkımdan kör olduğumu ara ara hatırlıyorum bi süre kendimden nefret ediyorum ama zamanla da unutuyorum. Onun dışında eski dostlarla olan güzel anıları hatırlayıp da gülüyorum arada bizim kızlara anlatıyorum felan o şekilde.
Geçmiş ile, kırgınlıklarım olsa bilene mutlu olduğum zamanlar da elbette ki var. Anılar benim için önemli değer veririm. Geçmişim ile barışık olmaya çalışıyorum düzelcez düzelcez sh.