Bilerek yapılan haksızlıklara tahammülüm yok. O an sinirimi dindirmek adına her şeyi yapabilme ihtimalim var. Bu tarz durumlarda haklıyken haksız duruma düşmeyi de çok güzel beceririm çünkü kontrol edemiyorum öfkemi ya da sinirimi anlık olarak.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Valla önceden deli olurdum. Ama artık haksız yere suçlandığım zaman aklamak için uğraşmıyorum. Çünkü insanlar zaten neye inanmak istiyorsa ona inandığı için bir kere söylerim, sonrada susarım. Elbette haklı olduğum anlaşılacak neden kendime inandırmak için yırtınayım ki.. Zamanı gelince onlar pişmalıktan yırtınacak..
Susup nasılsa haklılığım ortaya çıkar düşüncesine bürünmem. Konuşman ve kendini ifade etmen gereken zamanlar bu işte. Haklı olduğumu belki ispatlayamam o an ama olayın doğrusu neyse, doğru bir üslupla açıklamaya çalışırım. Haksızlığı sineye çekemem, bana bunu yapanın da çenemden çekeceği vardır.
Hakkımı bir yere kadar savunurum, bilirsiniz insanlara tonlarca dil döksen yine bildikleriyle kalmayı severler bana inanıp inanmamaları onların problemidir.
Neyle suçlandığına bakarım. Karakolluk veya mahkemelik bir durum ise yalan makinasına bağlanarak ifade vermek istediğimi talep ederim kendimi aklamak için. Artık mahkemelerde kimse kimseye şahitlik etmiyor. Yalan makinaları kullanılıyor.
Haksızlığa gelemeyen bir insanım ama hangi kişi yaptıysa değişir, yakınım yaparsa bunu ilk güzel üslupla konuşurum ama yakınım değilse o üslup açıkçası yumuşak olamaz...
Haksızlığa gelemiyorum 1 saat önce Haksızlığa uğradım ve nankörlük gördüm güvendiğim inandığım arkadasn beni neye sattığını gördüm o yüzden sunmaktayım sadece...