Siz mi çok akıllısınız yoksa herkes çok mu m*l?

AZICIK UZUN OLDU AMA EĞLENCELİ BİR HİKAYE (EN AZINDAN BEN YAŞANIRKEN ÇOK EĞLENİYORDUM)
kendi zekamın pek ala farkındayım ama yalan olmasın diğerlerinin düşünmekte ki yetersizliği bazı işleri benim için çok kolaylaştırıyor yani en azından kolaylaştırıyordu artık daha temiz davranıyorumama misal 3 örnek vereyim. hepsi de beni çok eğlendirmişti.
1-arkadaşla yüzme yarışı yapmıştık kazanan kaybedene 2 şişe bira ısmarlayacak ben hemen bir kural koydum il seferde açılamayabileceğimizden kaybeden kişi rövanş isteyebilir ve eğer ki kazanırsa o kişiye 4 bira ısmarlanır, neyse kabul edildi ben ilk tur fazla olmasa da gözle görülür bir farkla bilerek yenildim ve hemen mızıkçılığa başladım 2. turda rakibim beni daha da hafife alınca saldı biraz kendini ve açık ara farkla ben kazandım ve 4 biraya kondum.
2-yarma bir arkadaşla vs atacaktık (dövüşecektik ama birbirimize kızgınfalan değildik idaaya girmiştik) ben ''işleri ilginçleştirmek'' için 2 kural teklif ettim 1. kural : 2 tarafta kesinlikle yapılmayacak 2 şey seçecekti (bel altı hariç tabi o zaten kuraldı) ve örnek göstermek için ben ne boynumdan yukarıya nede karnıma vurabilirsin ve beni tutman yasak dedim ve 2. kural ise birinin seçtiği kuralları kendi seçemeyecekti ''taklitçilik'' olmasın diye, ve şimdi hem benden o kadar iri yarı hemde vs atmayı teklif eden kişi olarak teklifimi reddedemedi bu ilk hatasıydı ve hatasını sonradan anladı çünkü hem bana karşı bütün etkili hareketlerini kaybetmişti hemde bunları ben seçtiğim için kendi seçemeyeckti yani kendi durumunda savunmasızdı, hem saldırı hemde savunma şansını elinden almıştım ve dövüşü aslında daha teklifimi kabul ettiği dakika kaybettiğini o anda fark etti ve bir başka bombada 2. round da bu oyunumdan dolayı yakındığında tamamen masum ve umursamaz bir edayla sadece işleri eğlenceli kılmaya çalıştığımı ve neden bahsettiğini bilmediğimi söyleyip kuralları kaldırdığımda olmuştu: görüyorsunuz ki o değilse bile izleyicilerimizden birinin kurduğum kumpası fark edeceğini en başından beri biliyordum ve kuralları 2. round da bozmaya daha başta zaten niyetliydim ama plan hala mükemmel işliyord zira ben ilk round da en ufak bir sıyrık veya darbe bile almadığım halde o yorgundu, tuzağımın bir başka parçası ise ilk roundu bile isteye uzatarak hem onu yormak hemde o arada aslında olduğumdan daha zayıf olduğum izlenimini vererek beni küçümsemesini ve 2. round da beni hafife almasını sağlamaktı ve öylede oldu zaten ondan çok daha hızlıydım ve tekniğim ona göre çok daha ileriydi yorgun haliyle benim üzerimde yine etkili bir harekette bulunamadı ve bu sefer tamamen adil oynadığım için ve ne hızı ne tekniği benimle uzak mesafe dövüşmesine yetmediği için son çare güreşe girmeye çalıştı ama ona son bir sürprizim daha vardı görüyorsunuz ki ben de yapılı ve kaslıyım ama asıl olay kaslarımın büyüklüğü değildi benim antrenmanlarımın ağırlığı vücudumu büyütmeden sadece güçlendirmek üzerine olduğu için göründüğümden çok daha güçlüydüm ve dediğim gibi ilk round da beni hafife alması için bilerek olduğumdan güçsüz gözükmeye çalıştığımdan beni tamda istediğim şekilde hafife almış ve benimkine nazaran çok daha büyük cüssesi ile üzerimde avantajlı olacağını düşünmüştü, büyük hata çünkü zaten normalde de gücümüz ya eşitti ya da ben biraz daha güçlüydüm ve şimdiki 2 roundun yorgunluğu ve beni hafife alışı ile ona daha maçın başından beri iplerin benim elimde olduğunu ve zaferimin garanti olduğunu göstermem çok daha kolay oldu, bu maç en başından beri bir dövüş değildi, bir avdı ve ben avcı olarak gerçek bir avcının yapacağı şeyleri yapmıştım avını en avantajlı olduğun durumda, yerde ve zaman da avlamak, daha en başında zaten her anlamda kaybetmişti zekam ve kurnazlığım la değilse, fiziksel avantajım la ve tekniğimle o da değilse en az onunkine denk kaslarımın gücüyle, bir öküz kaplandan büyük ve güçlüdür ama av kim avcı kim? tabi olaylar daha farklı gerçekleşebilir miydi? evet eğer ki gururunun esiri olmayıp teklifimi başta reddetse ve onun gururu ve egosundan faydalanmama izin vermeseydi daha eşit sularda dövüşebilir dik tabi yine zaferimi en baştan garantilemek için bu senaryoyu da düşünmüştüm yine ilk roundu uzatıp onu yormayı ve kendimi olduğumdan zayıf göstermeyi düşünüyordum sadece bu sefer daha defansif oynayıp sürekli kaçmam veya atlatmam gerekecekti ve bu da beni belli bir miktar yoracaktı (onun kadar değil tabi) ve bu da 2. rounda yansıyabilirdi yani tabi yine aynı derecede ksursuz bir zafer kazanamaya bilirdim ama yine de kazanmış olurdum ama her şey tamda istediğim gibi geliştiği için, her hareketini tam elime göre oynadığı ve kimsenin bu oyunu en başından görememesi sayesinde her şekilde mükemmel bir zafer kazanmıştım, hem iddanın galibi olmuştum hemde bana nazaran çok daha büyük ve ''üstün'' rakibimi tamamen parmağımda oynatmış ve domine etmiştim.
3-bir arkadaşım benden para istemişti derste bende vermek istememiştim ona bütün ders tamam tenefüste veririm demiştim dersin ortasında nöbetçi öğrenci gelip velimin beni eve götürmeye geldiğini söyledi (bizim okulda velin olmadan eve gitmen yasak dı) önceki tenefüste velimi arattırıp beni almasını istemiştim (okulda sıkılmıştım hasta bahanesiyle eve gitmek istedim) ve arkadaş benden para istediği kısımda velimin geleceği zamana göre ayarlamıştım, kendimi savunmak için ben ona hiç parayı vermeyeceğimi söylemedim sadece tenefüste vereceğimi söyledim ama tenefüste parayı vermek için okulda olacağımı söylememiştim ki, yani bana yalancı da diyemedi çünkü tek bir yalan bile söylemedim ağzımdan tek bir yalan cümle çıkmadı.

Yani akıllılık veya mallık olarak bakmamak gerekiyor bence. Saf veya zeki demek daha doğru. Türkiye'de çalışkanlığı akıllılık zanneden büyük bir kesim var.