Kötü hissetmekten kurtulmaya odaklanmamalıyız. Kötü, kaygılı hissettiğimiz veya aklimıza isimize yaramayacak bir düşünce geldiğinde "yine geldi felaket tellalı" ya da "teşekkürler zihin" gibi şeyler söylerek aslında onların gerçeklik olmadığına odaklanmalıyız. Doğru ya da yanlış olmadığına demiyorum, gerceklik olmadığına diyorum. Belki düşüncemiz doğrudur ama gerçeklik değildir. Gerçeklik ne yaptığımızdır. Kendimizi dusuncelerimizden ayırırsak zamanla zaten kötü hisler bizi etkilemeyecek duruma gelecektir.
Kötü hissetmene neden olan sorunu bulmak ve çözmek bu işin tek şifresi. Uyuyarak ya da görmezden gelerek hiçbir sıkıntı geçmez. Yüzleşmek lazım bununla.