İnsanlara dokunan (öfkelendiren, inciten, köşeye sıkıştıran) türden iğneleyici laflar kullanmayı seviyor musunuz? Bazı insanlar bundan zevk alır. Siz de alıyor musunuz?
Hayır, nefret ederim. Böyle tavır takınan insanlardan da nefret ederim. Net bir insanım ben. Eğer aklımda bir şey varsa açık açık söylerim. Kesinlikle alttan alttan mesajlar vermem. Kimse dokundurma yapmam veya iğnelemem. O an ne hissediyorsam direkt pat diye söylerim. Zaten içimde tutmayı da sevmem. Bu durumu bir şekilde belli etmem ve düşüncelerimi dile getirmem lazım. Benim bir arkadaşım vardı böyle. Sürekli iğneleme yaparak kendini ifade ederdi. Artık arkadaşım değil.
İğneleyici laflar kullanmak herkesin harcı değildir. Zeki olmak gerekir, hazır cevap olmak gerekir, kelime haznesi geniş olmak gerekir, söz sanatlarını (teşbih gibi, kinaye gibi) iyi bilmek gerekir. İğneleyici konuşmak için küfür ve argodan uzak kalıp lafla adam dövmeyi bilmek gerekir. Ben de bu işi iyi yaparım.
Evet ama hak eden kişilere karşı kullanırım. Ve amacım hiçbir zaman karşımdakini kırmak olmadı. Sözlerimi de her ne kadar iğneleyici ve kinayeli bir tonda söylesem de kırmayacak şekilde seçerim. Sevmediğim kişileri beklemediği anda kızdırmak ya da afallatmak hoşuma gidiyor tabi ki ๑
Yani insanları pek kırmayı tercih etmiyorum, çünkü daha sonradan kendim çok üzülüyorum. Neden böyle dedin, niye böyle yaptın diye kendimi suçluyorum. Bir anlık öfkeyle çok güzel insan kırarım maalesef.
Bazende bilerek yaptığım oluyor, bilerek yapıyorsam karşıdaki kişi hakettiği için yapıyorumdur ama. Bunda da zaten pişmanlık falan duymam. Beter olsun derim ahshs
Benim rahatsız olduğum tek konu sinirlenince ağzımdan çıkanlar oluyor. Dilimin ayarı yok. Üzüyorum istemeden de olsa. Kendimi bu konuda törpülemeye çalışıyorum ama ıı ıhh pek mümkün olmuyor.
Hayır, hiç sevmem iğneleyici lafları. Bazen çok zoruma giden bir şey yapıldığında ya da birisi beni çok sinirlendirdiğinde ağzımdan çıkabiliyor öyle laflar. Ancak sonradan söylediğime pişman oluyorum. Çünkü şu üç günlük dünyada ne gerek var insanların kalbini kırmaya? Ama işte bir anlık öfkeyle, bir anlık sinirle maalesef bazen yapabiliyorum. Bundan zevk alanları da anlamıyorum açıkçası. Psikolojik sorunları var galiba. Yoksa neden bir insanı küçük düşürmekten, insanlara kötü söz söylemekten zevk alsınlar ki?
Gıcık olduğum bir insansa eğer inanılmaz zevk duyarım. Karşımda eğilip büzüldükçe kelimelerini toparlanamadıkca bana zevk verir. Yüzünün sinirden kızarması falan inanılmaz hoşuma gider. Terapi gibi geliyor lakin gıcık olduğum insan çevremde oldukça az bizde elde olanlarla idare ediyoruz. 😁