DUYGU DURUM BOZUKLUĞU PSİKOLOJİK RAHATSIZLIKLAR?

Şüpheleniyorum

Bipolar bu muhtemelen, psikolog falan değilim ama psikolojiyle ilgileniyorum. Bildiğim kadarıyla bipolar hastaları da kendi keyiflerine göre takılıyor, bir yerde bipolar için yazılan bir makale okurken "Sırf canı istediği için evin üstüne ev diker, meslekten meslek değiştirir ve belki bir sürü kötü şey yapar fakat tedavi olduktan sonra yaptığı hiçbir şeyi hatırlamaz." gibi bir şey yazıldığını görmüştüm. Bilmiyorum, bipolarsa bile bipolar gibi ciddi bir rahatsızlığı tedavi olmadan yenmenin mümkün olduğunu sanmıyorum. Ama farkındasın da her şeyin, garip.

Yani şimdi bakınca sırf hayatı sevmiyorsun canın istedi diye 3 kere intihara kalkışman bile bipolardır yani bilmiyorum tam.

Çok fazla araştırmayı seviyorum geçen sene farkında değildim hep kafama göre hala kafama göre yaşıyorum kardes ama çoğu zaman neden böyle bişey yaptım diye sorguluyorum zekamda bi problem yok o an onu yapmak mantıklı geliyo yapmak zorundayım hissi geliyor yapmasam kendimi vasıfsız hissedicem çok sonradan bu fikrin yanlıs oldugunu anlıyorum tamam kendine gel diyorum sonra bunu yine yapıyorum kısır döngü

Sen hayatı seviyor musun ki yani günlük rutin şeyler sıkıcı geliyor bana bir renk bir aksiyon intihar dışında yok yani

İşte, garip olan da bu. Her şeyin farkındasın, bir şey yapsan saçma olduğunun da farkındasın. Bak benim bildiğim kadarıyla diyorum yine, bir dönem bipolar hakkında bir ton araştırma yaptım ama profesyonel bir uzman değilim psikoloji konusunda, o yüzden full bildiklerime göre konuşuyorum. Farkında olmaman lazım aslında, çünkü bipoların olayı o sürekli bir şeyler yaparlar dürtüler ile ve farkında olmazlar o an yaptıkları şeyin. Sen baya baya benim bu yaptığım şey çok saçma ama yapayım yine de gözüyle bakıyorsun her şeye. Tamam kimse hayatı sevmez, sokakta 10 kişi çevirsen 3'ü anca hayatı seviyorum der ama seninki bambaşka bir şey.

İşte sorunum ne benim sırf bunu bulabilmek için bu siteye üye oldum kimseye anlatmam böyle şeyleri zaten çevremde insanda istemem hiç tanımadıpğım insanların fikirleri daha önemlidir ama yine kendi bildiğimi yaparım soruyorum öyle size de

Buranın bi'bilenleri iyi olmuyor bence, klavye başından ne kadar çok yardımcı olabilirler ki zaten, Bir tanesi çıkar nefes egzersizi önerir en fazla, zaten iyi olsalar burada ne işleri var. Bence sana tavsiyem, git online bir psikolog bul. Anonim bir şekilde, bütün bilgilerini başka söyle adını soyadını falan. Başka birisiymiş gibi davran yani, durumunu anlat baya öğren ne olduğunu. Zaten online yani, sanal. Gerçek hayat değil bir şey değil ne kadar çok ciddiye alırlar en fazla. Veya istersen belki kendini başka birisiymiş gibi anlat işte kardeşim şöyle böyle diye. Hiç öyle klişe tavsiyelere falan gelemiyorum, senin yerinde olsam yapacağım şeyi söyledim. inan bana hastaneler iğrenç yerler, insanların beynini uyuşturmaktan başka hiçbir şey yapmıyorlar. Bir tane hastaneye yatsan verecekler bir tane sakinleştiriciyi beynini uyuşturup öldüren iğrenç bir ilacı, diyecekler kuzu gibi oldu bay bay. Saçmalık.

Tamam ben öyle yapayım umarım 1 saate fikrim değişmez

Umarım bende sabah uyanıp yazdıklarıma baktığım zaman hata mı yaptım diye düşünmem, o hastaneler iğrenç bir yer diye başladığım cümlelerde hata yapmışım gibi geliyor şu an.

Yok yok hata değildir ben gidersem çenem açılır her şeyi anlatırım sonra ordan pek sağ çıkıcağımı düşünmem ilaca falan başlamam ben ne istersem onu yaparım doktor bana müdahale edemez aklımı kaybetmedim sadece zihnimi kontrol edemiyorum

ama işte, durumuna bakınca bipolarsa bile bu durumun içinden ilaçlar olmadan çıkamazsın ki imkansız yani

Olsun en fazla intihar ederim bununda aşırı bi sonucu olucağını zannetmiyorum uzmanlık alanımdır ama yapmak istediğim bir sürü şeyi yapamadan ölmekte istemem bi yandan gerçi bu kafayla hiçbir şey yapamıyorum o ayrı online terapide şu an konuşulan gibi bir konuşma olur bununda etkisi olmaz bu geldi aklıma ama psikologta istemiyorum ilaç kullanmam yine kaldım böyle of bak en basitiyazı yazıcam 2 tane de kurşun kalem var farklı renklerde abartısız saatlerce hangisini seçsem diye düşünmekten yapıcağım şeyi yazıcağım yazıyı unutuyorum

İntihar ettiğin için sana kızıp intihar çok kötü bir şeydir falan diyemiyorum, çünkü bende böyle bir durumda olsam bende intihar ederdim. O yüzden hiç diğerleri gibi intihar çok kötüdür yok hobi edin şöyle yap hayatını yaşa falan demek istemiyorum, çünkü farkındayım ki çözüm bunlar değil. Yani şimdi düşününce ben senin yerinde olsam ölmeden önce yapmak istediğim her şeyi zor bela her şeye rağmen gerekirse yıllarca yapmak için çabalar, yaptıktan sonra da intihar ederdim sanırım. Ama yapmak istediğin şeylere de bağlı şimdi, çıkıp da kariyer yapmak istiyorum dersen bu sefer tedavi olup ilaçlar kullanman kesin gerekecek.

Çok hırslı bir insanımdır yks de çok iyi bir puan yaptım üni yazdım vs vs eee istemedim canım yapmak istemedi onı yaptığımı gördüm bana yetti evde oturmak istemiyorum halâ yks çalışıyorum bu arada pek odaklanamasamda çok uğraşıyorum yine güzel bi yer kazanıcam eee daralıcam üniversiteye gittim yurtta sıkıldım gelemem ben öyle insanların olduğu yere eve çıktım neyse evde de daraldım ben kendi evime gidicem dedim çocuk oyuncağı gibi bi anda her şeyi bırakabilirim elde ettiğim başarılarım geçerli kalmıyor tabiki kariyer yapıcam başarabilen bir insanım ama bu zihnimdeki kargaşarla devam ettiremiyorum

İşte, bunu diyorum. Kariyer yapmak istiyorsan ilaç kullanmak zorundasın bu sefer. Çünkü ilaçlar her ne kadar bağımlılık niteliği taşısa da, her ne kadar pek de sağlıklı olmasa da beynini sakinleştirebilecek tek şeyler. Bir dönem, en azından iyileşene kadar kullanırsın. Bak sürekli demiyorum, ömrün boyunca kullanma gibi bir durum olmasa. Belki hadi taş çatlasın 1 yıl falan hayallerini yapmak için kullansan, zihnini kontrol edebildiğin gibi de bıraksan. Tek mantıklı olan bu şu an, çünkü kalem bile zor seçiyorum diyorsun. Zeki bir insan olduğunun bende farkındayım, çöpe çevirme şu fırsatları. Eğer çok hayallerimi yapacağım, istediğim şeyleri yapmadan ölmeyeceğim diyorsan ilaç kullanmalısın. Hastane demiyorum bak, ilaç.

İlaç kullanırsam beynimi uyuşturup hissizleştirmekten başka hiçbir şey yapamam belki farklı bir insan olurum bundan korkuyorum. Kesinlikle ilaç kullanmam benim için ya böyle yaşamaya alışmam gerekicek ya da gökten bi şey inip zihnimi temizleyecek ilaçlarla hayatımı mahvedemem erkek arkadaşım var her ne kadar sürekli ayrılsamda uzaklaştırsam da o da bana bi çare arıyor hep yanımda ben eğer ilaç kullanırsam zihnim susarsa bende susarım her şeyim değişir bunu göze nasıl alabilirim söylesene

Mesela şu an işin içinden çıkamadığım için daraldım daralınca da ben uzaklaşıyorum bu soruyuda silebilirim yarın ya da şu an ya da 2 gün sonra iyiymiş gibi de davranabilirim bu da keyfime bağlı tabiki her zaman bilmiyorum

Tamam, istediğin şey bu değil mi zaten? zihninin temizlenmesi. Zihnini kontrol edemediğini, o yüzden sürekli dürtüler yüzünden bir şeyler yaptığını söyledin. Bu dürtüleri engelleyemezsen eğer, kariyer nasıl yapabilirsin ki? istediğin bölümü kazanırsın, 2 gün sonra sıkılıp bırakırsın. Olmayacağını kanıtlayabilir misin? hayır. Çünkü sabit bir şey yok, sabit bir şeyin olması içinde zihninin sabitlenmesi gerekiyor. Şimdi kariyer yapacağım diyorsun, yarın bütün okulunu her şeyini de bırakabilirsin vazgeçip. Hayalin kariyer yapmak değil mi? öyle. Eee, kariyer için düşüncelerinin sabit olması lazım. Bak ben seni zorlamıyorum, istemezsen hiçbir şey yapma. Ben şu an sadece benim senin yerinde olsam yapacağım şeyleri söylüyorum, bende son derece dengesiz bir insanım. Bi bakmışsın birisini çok seviyorken yarım saat sonra nefret ediyor hale gelmişim. O yüzden seni az çok anlayabiliyorum, her şeye karşı duygularının nasıl değiştiğini en azından. Ama ilaç tamamen senin iraden altında, içmezsen eğer ağzına zorla tıkacak halleri yok. Denemekten zarar gelir mi? hayır. Denersin, bakarsın, istemezsen kullanmazsın. Basit.

Çok garip bizi delirtenler yüzünden ilaç içmemiz sonuçta ben istemedim bu olayları yaşaamak bu duruma gelmek kendimi düzeltebilirim diye psikoloji yazdım onu bile yapmak istemedim farkındayım bunları ama ilaç bu yeni bir tad bağımlılık yapar bakarım düşüncelerim durmuş kullanmayı bırakmam ama bununla da yaşayamam işte anla beni sende sen olsan böyle yaparmışsın ya inan bana sende yapmazdın adım gibi eminim kimse yapmaz

Bağımlılık yaparsa bırakabilirsin, neden bırakamayasın? insanlar belki 5 yıl boyunca ilaçlar kullanıyor, gerek kalmadığı zaman da yavaş yavaş dahi olsa bırakıyor. Bırakılıyor yani, benim 4 yıldır sigara bağımlılığım var mesela. İstesem, uğraşsam bırakırım. Ama istemiyorum, benim annem aylar içinde sigarayı bıraktı ama. Tamamen sana bağlı bir durum yani, annem de istemeyip yıllarca içmeye devam edebilirdi ama istemedi, çabalayınca bıraktı. Seninki de aynı durum, istemezsen eğer bırakmazsın. İstersen eğer çabalayıp bırakırsın. İstesem şu an bırakmam 1-2 yılımı almaz, çünkü kafaya koymuşum bir kere. Bizi delirtenlere yapabileceğimiz hiçbir şey yok, her ne kadar adil gözükmese de tanrının "imtihan" adı altında acı çektirerek öldürmesi bu. İlaç düşüncelerinin durması için değil, sabit olması için. Sen mesela şu an 1 tane durum olsa, ortaya 4-5 tane daha durum yaratıyorsun. Bir şeye karar versen, 2-3 tane daha seçenek düşünüyorsun. Ama ilaç kullansan, o 2-3 seçeneği düşünmene gerek kalmayacak. Bu yüzden diyorum hayallerin için ilaç kullanman lazım diye, yoksa beni öldürseler ilaç kullanmam. Ama eğer kariyer yapmak istiyorsam, kariyer de ciddi bir şeyse ilaç kullanırım. Çünkü istiyorum, olması içinde ilaç kullanmam lazım. Sonra gerek kalmayınca bırakırım, ben böyle düşünüyorum şu an. Seni bilmiyorum, ama ben yerinde olsam "bir ihtimal" varsayım olarak düşünürsem bunu yapardım.

Kullanırdım dediğin ilaç için sende beni öldürseler ilaç kullanmam dedin sende çelişkidesin ilk baştaki yorumlarda ise ilacın beyni uyuşturup öldüren maddeler olduğunu söyledin bak belki düşünüyorsundur verdiğim tavsiyeye uyar belki durumu kötü olur falan ben hep kendi bildiğimi uygularım ama şu var ki hayallerime ulaşmak için belki zihnimi ilaç dışında da sakinleştirebilirim meselâ alplere çıkıp avazım çıkana kadar bağırmak bana iyi gelir şimşek çaktığında yağmur eşliğinde kendimi mitolojik tanrılar gibi hissedebilmek zihnimdeki düşünceleri durduruyor o yüzden çok hayal kurarım bu seferde çoğu zaman hayal kurmaktan işlerimi aksatırım ilaç çözüm değil bilmiyorum ya arada meditayson yapmaya çalışıyorum bazen düşünmediğim zamanlarda oluyor diyorum tamam iyiyim herhalde birde astrolojiye rüyalara hislere fazlasıyla inanırım düşüncelerimde bunlarında etkisi var ben az daha konuşursam kendimi hayal ürünüm olarak görücem sanırım

Bir benzer yönümüzde bu işte, bende dengesizim. Benim de tam sabit fikirlerim olmaz, bir kere a desem 10 saniye sonra vazgeçtim z diyebiliyorum. Sabit fikir dediğim şeyler din, psikoloji hakkındaki fikirlerimdir genel olarak. Bak sana ne diyeceğim, belki sana aşırı saçma bir fikir gibi gelebilir bilmiyorum ama ben depresyonla uğraştığım dönemlerde genel olarak yapardım. Şimdi depresyon gibi ruhsal sorunlarda genel olarak şöyle bir durum olur, beynin seni ele geçirir. Atıyorum beyninde sürekli istemediğin düşünceler dolaşır, bende mesela sürekli intihar et, kimse seni sevmiyor gibi düşünceler dolaşıyordu. Git böyle soğuk bir suyu aç tamam mı duşta, ama öyle bi soğuk ki çivi soğuğu dediğimiz türden olsun. Gir onun altına, beynin direkt "Ne yapıyorsun? çık hemen şuradan, çok soğuk" gibi sinyaller yollamaya çalışıyor. Her şeye rağmen ne yap ne et çıkma o duştan, dürtülerin çık yönünde olsa bile çıkma asla çıkma. O zaman böyle bi beynine karşı geliyorsun ya, bi rahatlama hissi geliyor o zaman. Sonra üşür müsün, hasta mı olursun bilmem tabi. Ama yine de beynine karşı gelme zaferi sana belki kendini çok iyi hissettirebilir, tabi sıcak havalarda yap bunu. Bak işte, az önce ilaçsız kurtulamazsın diyordum şimdi de kurtulman için tavsiyeler veriyorum. Keşke benim de 2 lafımdan 1'i tutsa, ama değişiyor işte sürekli duruma göre. Sen mesela az önce yağmurun altına çıkarım kendimi iyi hissederim falan demeseydin hala şu an ilaç kullan diyor olacaktım. Düşününce bende ilaç kullanmazdım aslında, haklısın.

Yazarken o kadar çok düşünüyorum ki nereden örnek versem, ne desem diye bir şeyi yazmam 20 dakika sürüyor. Az önce dediğim şeyin bilimsel ve psikolojik olarak hiçbir bilimsel yanı yok muhtemelen, tamamen kendi kendime geliştirdiğim bir taktik. İşe yarar mı, yaramaz mı bilmiyorum o yüzden. Bende bir dönem dürtüler ile çok uğraştım, hatta öyle ki sırf dürtüler yüzünden o "bizi delirten insanlar" dan bir tanesini az kalsın öldürecek duruma bile gelmiştim bir ara. Böyle kendini tutman gerekiyor ama, sevdiğin insanların kalbini kırmamak için susman gerekiyor. Belki sevdiğin bir insan da kalbini kıracak bir hareket yaptığı zaman dediğin gibi dağlara çıkıp çığlıklar atman gerekiyor. Dürtüler olduğu zaman sadece "hayır" demen gerek. Böyle öyle bi çığlık at ki hayır diye beynin tamam, sakin ol diyecek duruma gelsin. O 2 kalem arasında kaldığın zaman aniden bir tanesini seç ve diğerinin yüzüne dahi bakma mesela, ne kadar dürtü olursa olsun. Sen o kalemi seçtin, o kalemi kullanacaksın. Bu kadar yani

İşte bende seni çözebildim fikirler konusu da evet hemen sende de bir değişim gösteriyor benimde sabit fikirlerim vardır ama genel olarak zihnim bu yönde evet bu bana iyi gelebilir meselâ kar yağdığında kısa kolluyla bahçeyi turlamıştım o soğuğu içimde hissetmek çok üşümüştüm ama yaptım sonra normale döner bu ama işte uzun vadeli bir şey lazım tamam yapıp edicem falan ama sonrası sürekli beynimi şoka uğratmam mı gerekicek belki de evet bunları yapa yapa alışıcam ve sorun olarak gördüğüm düşünce yapım verimli hale gelicek evet bunu yapabilirim

Zaten aniden olmaz ki, beynini şoka uğrata uğrata kontrolü ele alacaksın. Bak benim psikoloji hakkında düşüncelerim şu yöndedir, dalga geçmek. Senin şu an o beyninde düşündüğün, zihninde dolaşan her şey bir hazine değerinde. Kara mizah gibi düşün bunu, sen mizahsın beyninde bir insan. Sen gidip bir insanın, değerli bir varlığı ile dalga geçersen ne olur? sinirlendirirsin. Ona karşı çıkmış olursun, eğer sende onunla beraber üzülürsen ona ayak uydurmuş olursun, dalga geçersen de karşı çıkmış. Bak ben yeri geldi yıllarca depresyonla uğraştım, anksiyetelerin dibinden geçtim. Beynimde travmalar dolaşırdı sürekli, ne yaptım sonra? hepsiyle dalga geçtim. Travmalarını dalga konusu yapmadığın sürece o travmalar beyninde çığ gibi büyür senin, şimdi bir şey olsa bana ne deyip geçiyorum. Eskiden olsa günlerce aylarca düşünürdüm belki, ama şimdi bana ne. 2 saattir falan söylemiyordum dalga geç diye, şimdi durum da o yöne doğru kaymaya başladı. Eğer herhangi bir travmanla dalga geçtiğin zaman beni anlayacaksın muhtemelen, şu an belki bu dediğim son derece acımasızca gelmiştir ama böyle yendim ben her şeyi.

Bunu yapmadığımı nerden biliyorsun ki

Hayatımda çok zorluk yaşadım yaşadığım tüm kötü olayları anlatırkende aslında gözlerim dolar ama gülerek anlatırım bu beni güçlü yapan şey

Ve sende güçlüsün bunu yapabilmen çok güzel bir şey her şeyden önce hayata karşı kendine karşı bir savaş vermişsin

onu bizde yapıyoruz aslan parçası, herkes her şeyi gülerek anlatıyor zaten benim dediğim dalga geçerek beynindeki önemi kaybetmesi

Dalga geçebilirim ama net bir sorunlar için geçerim kendimle dalga şu an problemim ne tam olarak bilmiyorum

bana sorarsan eğer bipolar, bir psikoloğun diyeceği şeyi bilemem ama şu an bilsen bile ne değiştirir ki problemin de

Şöyle bir şey var bir de şu an bu fikri sen verdin ve ben bunu yapsam yapıcağımı bilirsin haliyle sende ortak olmuş olursun dalga konusuna bu da benim gibi birisine iyi gelmez kendimi sadece ben eleştiririm tarzında böyle de bir huyum vardır

eleştireceksin zaten, bütün her şeyi eleştirip gözünde küçülteceksin ki hiçbir şeyi umursama iyi gelip gelmeyeceğini ben bilemem tabi ama benim gibi duygusal bir kediden bile bu çıktıysa sende de bir şeyler olur diye düşünüyorum benden kat kat daha güçlü ve zekisin çünkü

Güç ve zeka görecelidir ben öyle olduğumu şu an düşünmüyorum ama dediğin şeyleri tekrar uygulayacağım kendimi hissettiğim hayal ettiğim yerlere koyarak çözüm hiçbir zaman kendi ruh sağlığını başkasının eline teslim etmek değildir bunu sende yapmazsın bende yapmam her zaman bir yol vardır kalıcı bir yol ve umarım bu fikrim değişmez bir sonraki gün ama bunun olmasını istiyorum

benim aklıma bunlardan başka hiçbir şey gelmiyor, tek çözüm bu gibi bir durum var şu an illa beynini şoka uğratmak zorundasın yani yoksa ilaçlarla şoka uğratmak zorunda kalacaksın bunu da kimse istemediği için 1. seçenek kalıyor geriye

ya da hayallerimde kendimi olmamı istediğim gibi birisi yapabilirsem çok fazla düşünmemin artısı olarak bu bana da yansıyacak haliyle hayalimde daha farklı bir insanım ama onun yanına takıntısız başarılı hedefleri doğrultusunda ilerleyen birisini de yaparım bunlar çünkü benim rüyalarıma da giriyor iyice benimsiyorum bendeki sorun teori var pratik biraz zor ama deneye deneye bulucam her şeyi başarabilirim tabikide bir ilaca muhtaç olmak acizliktir şu an arada kafam yerine geliyor ama o zaman tamamen ilacın yönlendirmesi olucak bunuda kendime yediremem o yüzden bunları uugulayayım bakalım

Bak anlamadığım bu, neden ilaca bu kadar karşısın? hani ben tamam beyni uyuşturuyor falan dedim de, neden ilaç kullanırsan eğer düzeleceğin halde kendin yapmak istiyorsun? zaten kolayı var ki, bir kere ilaç içsen belki zihnin rahatlayacak. Takıntılarından kurtulacaksın, hiçbir şeyi umursamayacaksın ama kendin yapmak istiyorsun. Bu bir ilaç ile uyku düzenimi düzeltebilirim, ama bütün gün uyanık kalıp kendim düzelteceğim ile benzer bir şey.

Kendi doğrularım dışına çıkamıyorum kullanmam diyorsam bundan vazgeçemem söyledim ya sana hissizleşmek istemem diye ondan