Her şeyin olduğu gibi kıskançlığın da fazlası zarar. O yüzden dozunda kıskançlık iyidir. Çok kıskanç olmak ya da hiç kıskanç olmamak ise kötüdür. Çok kıskanç olmak karşıdaki kişiyi bunaltır, sıkar ve soğumasına neden olur. Daha da kötüsü, bazı psikopatlar kıskançlıklarından dolayı şiddete başvuruyorlar. Bu en iğrenç durum. Hiç kıskanç olmamak ise sevgisizliğin göstergesidir. Seven insan kıskanır. Kıskanmıyorsa sevgisinde ciddi bir problem var demektir. Bu yüzden dozunda kıskanç olmak iyidir diyorum ben.
Kişilik & Karakter konusunda 14,4b cevap paylaştı.
Kıskançlık iki ucu da riski bir durum. Öncelikle hiç kıskanç olmayan insanın sevgisine inanmaz kimse. Tamamen kıskançlık abidesi olup sevdiği insana nefes aldırmayan insanla dan ilişki yürümez. Çünkü nefes aldırmaz adeta. Bu ikisinin dengesinde olan kıskançlık makbul olan. Hem karşımızdaki insanı köle gibi hissettirmeden hem de kırıcı bir hale gelmeden dozunda kıskanmalıyız. Ancak kıskançlık yapmalıyız denince de yapılacak bir şey değil. Bir his bu, ya duyulur ya da duyulmaz. Burada önemli olan kendi kendimizi kıskançlık konusunda biraz törpülemek.
Genel ve kişisel olarak kıskanç olmak tabi ki de kötü bir şey. Yani durup dururken insanları sırf kendinden daha üstün, daha güzel, daha yakışıklı, daha başarılı, daha zengin vs vs yani hep "Daha daha" iyi durumda diye kıskanmak, haset etmek, çekmemek oldukça kötü ve insanı yıpratan bir durumdur.
Fakat kişisel değil de, sevdiği değer verdiği insana karşı kıskançlığı varsa bu kötü değil, ilişkilerin tadı ve cilvesidir. Tabi ki yerinde olursa. Onu sahiplenmek, çok sevmek, değer vermekten ötürü gelişen masum kıskançlıklar zarar vermez. Ama güvensizlikten oluşan kıskançlıklar tehlikelidir.
Ölçülü olmak iyidir. Ayarında kıskançlık güzel aşırı fazlası zarar her şey gibi hem çok yıpratır insan kendini çok kıskanırsa yazık günah kendine 3 günlük dünya için bu kadar sinir yapmaya kıskançlıktan kudurmaya ne gerek var canım. Kimisi var kapının kolundan kıskanıyorl kuzeninden yeğeninden ayy düşman başına insanı gönül işlerinden soğuturlar aman aman aman evlerden ırak kış kış yallah hiç sevmiyorum öyle toksik insanları. Ağzından böyle salyalar akıtan havlayan bir köpek gibi abe bi sakin ol anı yaşa yaaa.
İlişki içinde sevdiğini kıskanmayan insan ya insan değildir ya da sevmiyordur.. Seven ve insan olmak yeterlidir kıskanmak için.. Haset, kin, çekememezlik ve nefret durumu farklı bir şey tabii ki..
Dozunda kıskançlık ilişkideki tutkuyu artırır. Ama aşırı kıskançlaşmaya başlanıldığında karşı tarafı ilişkiden kaçmaya iter, kıskanan kişininde belirli bir zaman sonra paranoyaya bağlamasına neden olur.
İnsanın eşini partnerini kıskanması çok normaldir hatta iyi birşeydir. Çünkü kıskançlık temelinde sevdiğini paylaşamama sakınma duygusundan doğar. Ama herşeyde olduğu gibi fazlası ve yersizi de zararlıdır.
Kıskançlık yorucu, bulantıcı ve tehlikeli bir duygudur. Sevgiyle bağdaştırılır falan, ama alakası yoktur. Haklı bir sebebi varsa insani ve normal bir reaksiyondur, ama bunun dışındaki her durumda tatsızdır.
Kıskanmak evet kişiyi içten içe tedirgin eder. Ama birde kıskanılmak var. Dozunda olduğu müddetçe kendini değerli hissettirir. Bence dozunda olmalı mutlaka. #tutku
Kıskanç olursan karşındakini sevdiğini belli ediyorsun. Tabiki değişik değişik kıskançlıklar var ben arkadaş sevdiğimden hariç hiç bir şeyi olsun dirumu olsun kıskanmam çünkü şimdiye dek sevdiğimden hariç kıskanç olsaydım kıskanç biriyim derdim, hemde ikiz burcuyum şaşıyorum bağzen
Yıpratacak ve ilişkiyi sıradanlaştıracak, sıkıcı bir boyut alıyorsa elbette iyi değildir ama dozunda tatlı kıskançlıklar çiftlerin etkileşimi yüklsetebilir.
Iyisi ve kötüsü ne yazık ki yok ortasını bulmak lazım iki tarafin da iyi yonleri yok ama kıskanmak biraz da güvene bağlı karşındakine güveniyorsan kıskanmak gereksiz olur ama bana göre kıskançlık dozunda oldu mu tatlı hale gelebilir
Bence her şeyi dozunda yaşamak iyi. Birini aşırı kıskanmak da sağlıklı değil fazla özgür bırakmakta. Herkes sevildiğini, sahiplenildiğini hissetmek ister tabii abartılmadan :)