Yıllar neleri değiştirmiyor?

#SelamGençlik
Cidden yaşamak telaşına düşmüşken ben artık kendimi devasa bir havalimanında gibi hissediyorum. Müthiş bir şekilde tuhaf bir duygu bu. Jetlag gibi. Sanki şöyle bir durum var evet yıllar geçti ama benim yıllar içerisinde yavaşça açığa çıkan karakterim esasen ta doğduğum günden beri içimde bir işlemci çekirdek gibi saklanıyordu!! Garip bir şekilde tepkilerime, duruşuma bakınca aslında bu hep bendim, şimdi de benim diyorum. Muazzam bir evrensellik duygusu hissediyorum. Tüm zorluklarına rağmen üstelik. Dev bir ağacın ufak bir tohumu gibi. Karakter en başta içimizde saklanan ve sonradan açığa çıkan bir olay sanırım. Yani biz eklemiyoruz. O bizden çıkıyor, hiç değişmeden, dönüşerek.. #TubaSueda

Kendime adıma yaşanmışlıklar ve takıldığım bir kaç anımı değiştirmiyor. Bazılarını hatırlayıp mutlu oluyorum, bazıları üzülmeme sebep oluyor ama bunların hiçbirinin benden gideceğini ya da unutabileceğimi düşünmüyorum. Onun dışında her şey değişiyor. Düşünceler, fikirler, bakış açısı, konumun hatta hayatında ki insanlar dahi sabit kalmıyor bazen... Bu yüzden olabildiğince tutunmamaya çalışıyorum herhangi bir dala ya da kendimi kaptırmak istemiyorum herhangi birine. Tutunmaya ihtiyaç duyduğum zaman kendime tutunuyorum, anneme tutunuyorum o kadar. Körü körüne bir şeylere gitmenin sonucu çokta iç açıcı olmuyor benim için çünkü...

Geçip giden yıllar bir tek annem ve babamı değiştirmedi. Bizim muhabbetimizi. Yani annem babam ve kardeşlerim arasında muhabbet hep aynı. Bunu hayatımıza sonradan dahil olan insanlar olmadığı zamanlarda daha iyi anlıyorum, hatta anlıyoruz. :D annemin bize olan sevgisi, babamın sinirli ve tripli halleri “siz eskisinde böyleydiniz” dedirtiyor. Sadece yaşlanıyoruz, zaman geçiyor ama içimiz aynı.

Yaşanmışlıkları