Küçük bir adım bile, insan hayatında kelebek etkisi oluşturabilir. Zaten önemli olan da o küçücük adımı atma hevesidir. Öyle büyük bir değişiklik olsun istemezdim hayatımda. Sanırım öyle köklü değişiklere hazır değilim. Alışkanlıklarımı çok kolay yıkamıyorum ben. Sürekli kullanılan yolu bırakmak zordur. Yeni bir tanesinde nereye varılacağını bilsek dahi güvende hissetmeyiz. Değişim için o şeyi istiyor olmak yeterli değildir. Değişimi nasıl algıladığımız önemli. Birisi için değişim bir kağıda planını yazıp "yarın başlıyorum." demekse o değişim zor gerçekleşecektir. Belki de değişimi, değişim için gereken kabiliyete sahip olanın gerçekleştirdiği eylemle olarak güncelleştirmeliyiz. Mesela değişmesi istenen şey, erken kalkmamak olsun. Bunu belirleyip bırakmak değişmeye niyet etmek sadece. Ama o kabiliyete sahip miyiz? sabah kalkınca gözlerinizi açmaya zorlayıp birkaç tur atıp yüzünüzü yıkayacak mısınız?
Ortalama bir dış görünüş çok iyi olurdu. Çok yakışıklı olmak istemezdim, sadece ortalama olmak isterdim. Kaşım gözüm nedeniyle değil değer göreceksem ruhsal ve düşünsel özelliklerim nedeniyle göreyim diye. Not: yakışıklı değilim.
Fazla iyi niyetli hareket edişimi, fedakar olup zarar görüşümü değiştirmek isterdim. Keşke daha çok kendimi düşünen bir insan olsaydım. Dozunda bencillik iyi bir şey.