Hiçbir şeye umudum yok, hevesim inancım kalmadı. Nasıl hayata dönerim?

Şimdi diyiceksiniz 19 yaşında ne bu hal. Ama bilmiyorsunuz kimin ne yaşadığını. Bahsettiğim şey aşk acısı falan değil. Ailevi durumlar. Ama maddiyat geçimsizlik falan değil. Ailem sonuçta beni çok etkiliyor. yinede yüzüm gülüyor her zaman alışkanlık. Böyle hissetmemin nedeni hayatım o kadar yok ki. Yaşıtlarımla aynı durumda kesinlikle değilim şanssızım kadersiz bahtsız ne varsa oyum😂 Ama napalım hayat diyorum hep olacağı varmış. Kendi kendine hayatlm mahvoluyor benim kabahatim yok. Allah derdi verdikçe veriyor. Neyse bişeyler hep geçer ama geleceğe dair bir umudum yok hayal kuramıyorum resmen. Olsada olamaz uğursuzum sanırım. Durum böyle olunca kimsenin beni sevdiğinede inanmıyorum değersiz hissediyorum yalnız hissediyorum bi de o var. Ben nasıl hayata dönerim?