özümde iyi birisiyim diyemem ben yani yüzde yüz iyi birisi olmadığımı düşünüyorum.. o yüzden bunun yanında iyi olmadığım gibi biraz kötüyüm sanki öyle düşünüyorum..
Bu durumda dışarıdaki insanların bana nasıl gördüğü ilk bakışları yanıltıcı olabilir genelde sakin mizacımın altında öfkeli inatçı umursamaz kırıcı bir adam sakladığımı fark ettiklerin de beni tanıdıkları için lanet okumaları içten bile değil..
iyi birisi değilim iyi birisi olmak istiyor muyum buna da emin değilim açıkcası :) ancak son zamanlarda insanlar dış halimden yani ilk tanıyanlar için umursamaz birisi olarak gördüklerini söylüyorlar evet öyleyim umursamazım
Arkadaşlarım ve etrafımdaki insanlar dışarıdan görünce biraz soğuk ve kendini beğenmiş biri gibi göründüğümü söylüyorlar. Halbuki ben gayet samimi, esprili biriyim fakat yeni tanıştığım kişiler ile hemen samimi olamıyorum. Galiba bundan kaynaklanıyor.
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Soğuk ve kendini beğenmiş gibi duruyormuşum hiç öyle değilim aslında. Tanıdıktan sonra fikirleri değişiyor bir çoğunun. Değişmeyenlere ise gerçek kendimi ben göstermiyorum.
Nasıl görüyorlarsa öyle görsünler.. Ben kendimi bileyim ve samimi olduğum insanlar beni bilsinler kafi.. Geri kalan kimseyi memnun etmek gibi bir gayem olmadı olamaz.. Kibirli ve egolu biri olarak görünüyorum.. Zaten belirli insanın özümü görmesi önemli benim için.. Keyifli günler.. 😊
Özünde kimin iyi kimin kötü olduğuna bazen insanlar kendileri bile bilemiyor. Kendini tanımıyor çünkü çoğu insan.. Tanısalar da bunu gösterme konusunda oldukça başarısızlar. Çünkü öyle olsun istemiyorlar..
İyi olmanın ilk bakışta anlaşılması, ilk görüşte aşık olmak kadar imkansız.. Hayatı bir sahne olarak gördüğümüzden, herkesin bir rolünün olduğu gerçeğini de beraberinde getiriyor.. Evinde farklı, arkadaşlarıyla farklı; okulda farklı, iş hayatında farklı; bekarken farklı, evlenince farklı birçok insan tanıyorum.. Hangisi gerçek o, belli değil..
Bu durum bende de var elbette. Dışarıdan bakan ya da ilk kez tanıyan biri mutlaka egolu, kibirli, soğuk ve aksi demiştir.. Yavaş yavaş yaklaşınca değişiyor fikirleri..
Soğuk, umursamaz, insan canlısı olmayan, sinirli, inatçı biri gibi görünüyorum ancak ilgisi yok. Özümde gerçekten iyi biri olduğumu düşünüyorum. Dışarıdan bakan bir göz özümü görebilseydi o da iyi biri olduğuma kanaat getirirdi, bundan eminim.
Zaten herkes kendisini özünde iyi hisseder. Kendisini dünya üstüne cennetten düşmüş kanatsız melek bensetmesi ithafında bulunur. Sen kendini nasıl gösteriyorsun ya da karşı tarafı seni nasıl anlamak istiyor asıl fragman burada kopuyor. Beni dışardan... Soğuk, dengesiz, insanları sevmeyen, vs vs gibi görürler. Ama konuştuğum insanlar hiç öyle olmadığımı söyler hatta dışarda ki duruşunla iç dünyanın arasında bariz bir fark olduğunu söylerler.
Umursamaz, soğuk ve mesafeli... İyi bir insan olabilirim. Tanıdığım herkese kendimi olduğum gibi göstermem mümkün değil.. Muhakkak mesafe olmalı..
Zaten ne kadar iyi olursak o kadar kırılgan oluyoruz.. Kırıldıkça, canımız yandıkça güçleniyoruz.. Ama insanlara olan güvenimizi kaybediyoruz.. O yüzden kendimiz için savunma mekanizmaları üretiyoruz.. İyi olduğumuzu göstermekten korkuyoruz.. Yakınlık kuramıyoruz.. O mesafeyi asla kaldıramıyoruz sonra mesela..
Geniş , rahat , dünya umrunda degil, havalı, egolu... Bunlar tabi insanın özünü kötüleştirecek özellikler değil. Ama özümde iyimiyim ondan da çok emin degilim. Bunun göstergesi ne olur tam olarak onu da bilmiyorum.
İlk bakışta soğuk göründüğümü fazlasıyla duydum. İlk sohbette ise rahatsız olduğum bir yaklaşım olmadığı sürece tam tersi, içtenliğimi belli ederim mutlaka.