Asla güleryüzlü olamıyorum, çok mu kötü bu durum?

Benim demek istediğim, diğer şahısların bu yöndeki tutumlarını önemsemeyin. Siz kendiniz olun, tutarlı olun, samimi olun, kendinizi kişisel özelliklerinizle birlikte sevin; yeter. Ama siz kendinizden şüphe ederseniz, bocalarsınız ve insanlara güven veremezsiniz.

İlave olarak şunu da söylemek istiyorum: Gerçekten isterseniz uzun vadede daha güler yüzlü olmanız mümkündür. Ama sanırım bunun için öncelikle hayata pozitif bakabilmeniz lazım. Kendinizi biraz zorlayabilirsiniz. Yapmacık olarak değil de gerçekten pozitif duyguları hissederek gülümsemeye çalışabilirsiniz. Sürekli bu gayret içinde olursanız, yavaş yavaş etkisini görmeniz kaçınılmazdır.

Bunları yazarken son derece ciddi bir insan olarak yazıyorum. Yaşım 51. Kendimde eksiklik olarak gördüğüm hususların üzerine gittim ve zaman içinde gayretlerimin neticesini aldım. Şimdi önceye kıyasla daha çok konuşup gülümsüyor ve insanların gözlerinin içine bakıyorum. Ama hiçbir zaman insanların bu yöndeki tepkilerini önemsemedim, kendi karakterimle ilgili bir problem hissetmedim. Sanırım sizin, sorunuzu "nasıl daha güler yüzlü olabilirim" şeklinde sormamanız, meselenin bu yönüne ağırlık vermeme yol açtı.