Psikolojik olarak ne durumdasınız?

Tam olarak öyle bir şey değil çok doluyum kötü şeyler yaşadım kaldıramıyorum belkide bilmiyorum. Kötü hissediyordum öyle denk geldi kimsenin yanında ağlamam normalde

Ağlamıyorum zaten o fark etmedi bile. O kadar uzun süredir ağlamıyorum ki kontrol edemiyorum olur olmadık yerde gözümden yaş geliyor.
En nefret ettiğim şey insan içinde ağlamaktır. Zayıf noktalarımı göstermeyi sevmem.
Eskiden yalnızken ağlardım ama artık ölümde bile ağlayamıyorum

Ağlamamak benim için çok zor ancak ağlayarak içimdekileri atıp rahatlayabiliyorum çünkü. Yoksa bencede tek olmak daha iyi

Eğer sevgilimin başımı okşamasıyla neden ağladığımı sorarsan bilmiyorum. Gözümden birkaç yaş geldi ve içime üzüntü çöktü o kadar.

Ağlamaya ihtiyaç duymamın sebebiyse ağır şeyler yaşadım ve 13 yıldır sır küpü gibi dolaşmak çok zor, duygularımı dışarı vurmam gerekiyprdu bende geceleri ağlayarak buldum çözümünü. Tabi eskidendi

Psikoloğa gitmek isteseydim giderdim zaten. Ama anlatmak istemediğim çok şey var ve bana bir çözüm olmayacak maksimum olabilecek şey ağlayabileceğim yeniden.

Keşke olsa ama maalesef yok. Ben durumumun farkındayım neyi neden yaptığımın bilincine varıyorum bu yüzden de her şey daha zor gelmeye başladı. Çözümü yok sorunlarımın. Normal bir şekilde hayatıma devam etmek zorundayım onu da yapıyorum zaten