Artık duyarsızlaştım, duygusuzlaştım?

Her zaman ama her zaman gece yatmadan önce kurduğum hayaller artık hayatımda yoklar. Hayal kuramıyorum artık sadece felaket senaryosu kurabiliyorum. Hayatıma giren insanlar beni çok kırdı, çok yıprattı. Hiçbir şeye inancım kalmadı ne sevgiye, ne aşka, ne sadakate, ne dostluğa, ne insanlığa.. Hiçbir şeye inancım ve umudum kalmadı. Artık ne kimseyi sevebiliyorum ne de nefret edebiliyorum. Sadece hayatımdan çıksınlar beni yalnız bıraksınlar istiyorum. Eskiden yalnız kalmaktan nefret eder, korkardım. Şimdilerde tek istediğim yalnız kalmak.. Sonsuza kadar.. Çok doluyum duygusal açıdan o kadar doluyum ki saatlerce ağlasam yine içimdeki keder, üzüntü bitecek gibi değil. Ama ne ağlayabiliyorum ne de bu duyguları farklı şekilde içimden atabiliyorum
Güncellemeler
+1 yıl
Güncel
Artık duyarsızlaştım, duygusuzlaştım?
Cevapla