Nasıl mümkün olacak bu?

İnançsızım. Kendime karşı...

İşe yaramaz bir aptalın tekiyim. Bunları kendimi yermek için söylemiyorum. Öyle olduğum için söylüyorum. Biliyorum kendime çok yükleniyorum ama bir insan kendini doğrulardan ne kadar uzak tutabilir ki? Gerçekleri kendimden nasıl saklarım?

Geçmişime bakıyorum koca bir hiç... Gelecek için zaten bir umudum yok. Peki ya şimdi? Onu da kaygılarımla öldürüyorum. Elde kalan ne? Hiç... Bir hiç olarak nefes alıyorum. Yaşamıyorum, nefes alıyorum. Zaten şu hayatta koca bir oksijen masrafından ne kadar öteye gidebildim ki?

Hayatta kalmak için tek sebebim, şu fani dünyadan koca bir zarar olarak ayrılmamak. Madem yaratıldım, bir yumurta onca spermlerden benim oluşacağım spermi buldu bunun hakkını vermek lazım. Nasıl olacak bilmiyorum ama bir zarar olarak değil, görevini tamamlamış olarak defolup gitmek istiyorum. Nasıl mümkün olacak bu?