Bendeki sorun ne?

Question

Merhaba;UZUN YAZI!!!

Hissettiklerimi ne kadar ifade ederim bilmiyorum. Bazılarınıza önemsiz gelebilir, ne dertler var deyip, bazılarınız da beni iyi anlayabilir. Dedim neden buraya yazmıyorum.24 yaşındayım ama insan ilişkileri bakımından 24 değilim.15 yaşındaki bir çocuk benden daha fazla uyanıklık ve özgüven taşır eminim.
Çocukken çok içine kapanık biriydim. Derslerim iyi olmasa hocaların gözünde hayalet olurdum. Çünkü iyi olduğumu anlayana kadar beni görmezden geliyorlardı sessiz diye. Neyse bende derslere tutunmuştum tabi artık görünür biriyim diye. Maddi açıdan da sınıftaki en sıkıntılı çocuktum. Tabi bu akranlarımla anlaşmamda özgüven sorunu yaratmıştı çünkü hassas bir çocuktum üstelik. Biri benden bir şey isterse neden diye sormadan hemen yapardım. Biri bana kötü bir şey desin cevap veremezdim. Ortaokulda da sessizdim saftım, kitap okurdum, asıl dersler bana arkadaşlık yapıyordu. Yoksa kafayı yerdim.
Lisede arkadaş edindim iyi huylu kişileri. Onlar da sessiz tiplerdi yani birbirimize katkımız olmadı hiç. Ayrıca iki hastalığım yüzünden özgüven problemi çok yaşıyordum ama hiç belli etmezdim hep içime attım dışarı hep güldüm. Lise lise gibi geçmedi asosyallik, parasızlık, güçlü durmaya çalışma vs. Valla şu yaşıma kadar hiç kız gibi hissetmedim. Hissettiren de olmadı ki. Arada bir şeyim ben diyordum insanlara. Zaten bir süre sonra kendimi hep eleştirerek, gülerek görmezden gelmeye umursamamaya başladım. Dişimi sıkmaya devam edip üni kazandım ama okul hayatı kötü geçti boş. Pes ettim. Dini inancımı zaten lisede yitirmiştim. Bilinçaltındaki sorunlar çözülmedikçe okusan ne olur.
Asıl konu şu; Pandemi sebebiyle mesleğimle alakasız bir işte çalıştım birkaç ay. Bu süreçte basit görünen ama beni çok üzen şeyler oldu. Önce dürüst oldum diye, dedikoduyu sürdürmedim diye suçlandım. Bundan pişman değilim. İlgili kişilerle iletişimi kestim. Bunun dışında zaman zaman beni rahatsız eden birkaç laf oldu yüzüme karşı. Ben hiçbir şey demediğim halde. Sadece insanlar kendini tatmin etmek için başkaları üzerinde deneme yapıyor. Senin bu yaşa kadar sarfettiğin emekleri hiçe sayıyor. Ben bu durumu geç farkettim saflıktan ve zamanında kendimi korumadığım için kendime çok kızdım. Güler yüzlü konuşkan olunca sanki mutlu oluyorsun. Taktım bunu kafaya.24 yaşındayım hâla insanların asıl dediklerini iyi niyet sanıyorum. Zamanında psikoloğa gitmedim diye mi bunlar oluyor? Çok geç kalmış hissediyorum. Herkes her şeyi doğru yapıyor da ben mi malın tekiyim. Şimdi işsizim. Hayatım karakterim yüzünden anlamsızlaştı. Niye çalışmıyorsun diyorlar. Fazlaca korkuyorum çünkü gizli asosyalim ben. Deprem oldu herkes kaçtı ben oturdum evde. Yangın çıktı oturdum. Annem hâlime şaşırıyor hep zaten. Son 1 yıldır hiç hissetmediğim kadar ağır hissediyorum. Kardeşime bakıyorum içim parçalanıyor, ağlıyorum. Anneme bakıyorum ağlıyorum. Uyanmak değil yok olmak istiyorum. Ne dersiniz?

Gizli Üye · Accepted Answer

Öncelikle belirtmeliyim ki tamamını dikkatlice okudum. Bir zaman kaybı hissi var. Daha doğrusu boşa geçmiş bir zaman kaybı. Olaya şu açılardan bakmanda fayda var:
-Giden zaman geri gelmez ama o zaman her ne kadar verimsiz de olsa bir hatanın bedelini ödemişsin ve bundan ders çıkarırsan o zaman boşa geçen zaman olmaz.
-Toplum yargılayıcı yaklaşır. Yargılar, incitir, kırar, döker. Seni iyi anlayan ve sana değer verenler sana güzel yaklaşır. Kendinden asla taviz verme ve anladığım kadarıyla vermemişsin.
-Zamanında benim de çok sıkıntılı dönemlerim oldu. Ağır düzeyde bilgisayara bağımlıydım. Asosyaldim ve özellikle ilkokul hayatım cehennem gibiydi. Ben de dini inancımın sarsıldığını hissettim. şu an ateistim.
-Sende bir sorundan ziyade uyum sağlayamama var diye düşünüyorum ama bu konu hakkında detaya inmeye çekiniyorum çünkü yanlış anlaşılmaya baya müsait

MrFatihs · Accepted Answer

sorununu anlatırken, sorununu çözümünüde anlatıyıyorsun aslında... asosyalsin, yani sosyalleş. Tecrübesizsin, hayata atıl tecrübelen. Suskunsun , susma seni rahatsız eden şeyleri dile getir. ınancını yitirdin Allaha, ama O Allah dır sana yardım etmeye çalışmama sebep olan.

asfarsara · Answer

benimde aynı senin gibi bir arkadaşım var ve çözmeye çok ugraştım ama ne yaptıysam nafilee. bazıları bu insanları canım asosyal canım olarak tanımlasına ragmen ben böyle insanların özel oldugunu düşünüyorum ve hayatla bir baglarının oldugunu düşündrmeye çalışıyorum

Üzgünkiz9 · Answer

Ben o kadar çok şeyler yaşadım ki bi ben bilirim insanlara anlatınca bunu mu takiyorsun dalga geçiyorlar? Okul hayatım da hep dislandim hep ama sevmiş gibi yanıma gelip konuşuyorlar sonra ertesi gün yoklardı çok saftim cokkkk şimdi ki aklim olsa yapmam. Seni anlıyorum o yüzden. Ben de yakinlarim hasta oldu bi göz yaşı bile dökmedim annem rahatsızlandı ağlayamadım çünkü çok ağladım geçmişte şimdi göz yaşı bile dökemiyorum gittikçe daha kötüye gidiyor her şey farkındayım destek alsam da düzelmez.

Yorumcunuz34 · Answer

Depresyondasınız keyif aldığınız alacağınız şeylere yönelin bi yerden başlamak zorundasınız hayatınızda değişiklik şart.

hazerfanagaa · Answer

Sevgili bul kendine acil

Gizli Üye · Answer

Yok olmak çözüm mü?

Bendeki sorun ne?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bendeki sorun ne?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!