BBu kadar acımasız olmamalılar?

Zihinsel engelli ablam var. Ben kendimi bildim billeli ailem hep ablamla ilgileniyor. Kıskanmıyorum beni yanlış anlamayın bu kıskançlık değil. Bambaşka bişey yaşayan varsa belki anlayabilir beni. O kadar çok alıştım ki kendi başıma olmaya kendi kendimle zaman geçirmeye. Evde yok gibiyim. Görmüyorlar bile. Ablam ağzına geleni söylüyor küfür ediyor. Hatta bazen şiddet bile uyguluyor anneme bana onun yaptığı olay hemen unutluyor ama benim yaptığım olay dedemin kulağına bile gidiyor ki dedem çok sinirli agresif bir insan. Her aile olur ya anneme sinir oldum bağırdım. Bende insanım benim de sert çıkıslarım veya moralimin olmadığı zamanlar oluyor o an anneme sinirle bağırdım. Konusmuyoruz o günden beri. Benim yaptığım ufak bir hatanın bendeli bu kadar ağır olmamalı. Bu kadar görmezden gelinmez. Alıştım bu hayatıma diyerek ileride evlenirsem nasıl eşimle yaşarım ben kendi başıma durmaya alışkınım yapamam diyorum. Beni böyle düşündüren annem ve babamı diğer dünyaya bıraktım onlarla hesabımı. Ve burdan ilerdeki çocuğuma inşallah olursa kendisine bir yük değilde benim için harika bir hediye olduğunu hatırlatacağım.
BBu kadar acımasız olmamalılar?
Cevapla