Bugüne kadar ki en büyük hatanız ne olmuştu?

Benim en büyük hatam düşünmeyi, hissetmeyi reddetmek oldu.
Düşünmeyi, yüzleşmeyi yasakladım kendime.
Her şeyin farkındaydım ama görmek istemiyordum, üzerinde düşünmek istemiyordum.
Nasıl savaşacağımı bilmiyordum belki de.
Kendi kıymetimi bilmedim, bana en iyi gelen kişinin kendim olduğunu görmedim.
Bir saniyemi haketmeyen kişiler için fedakarlıklar yaptım, o leşlerin beni kendi gözümden düşürmesine izin verdim.
Kendimi savunmadım.
Kendime babamın gözlerinden ve benim kötülüğümü isteyen yaratıkların gözünden baktım.
Benim en büyük hatam düşünmeyi ve yüzleşmeyi hatta hissetmeyi reddetmek oldu. Herkesi iyi sanmak oldu benim en büyük hatam, halbuki atmacalarda var bu dünyada, şeytan karakterlilerde var.
Beni manipüle etmelerine izin verdim. Düşünmeyi, kendimi savunmayı reddettim çünkü.
Affetmek oldu benim en büyük hatam.
Layık olmayanları affetmek oldu.
Üstelik af dilemedikleri halde ve zeytinyağı gibi üste çıktıkları halde.
Anlattıklarımı çayının, kekinin yanında dedikodu malzemesi olarak anlatacak olan sinsilere kendimi yem etmek oldu.
Güvenilmeyecek kapaklara aleyhimde kullanacağı kozlar vermek oldu.
Seçici olmamak oldu benim en büyük hatam.
Artık kimseden beni anlamasını beklemiyorum.
Savunmasız da değilim.
Biraz da bana ayıp edenlere ayıp olsun diyorum, hep bana ayıp oldu diyorum.
Bulunmamam gereken yerlerde bulunmak oldu.
Beni ısrarla kötü görmek isteyene kendimi inatla açıklamak oldu.
Ama artık bu hataları yapmıyorum, herkesi layık olduğu yerde layık olduğu kişilerle bıraktım. En büyük torpili de kendime geçiyorum ☺

Kararlarima başkalarının karışması olabilir yani ailemin. Kendi istediklerimi yapsaydim daha mutlu ve daha iyi bir konumda olabilirdim. Geç oldu ama başardım bunu yine de keşke daha önceden kendi hayatımın sorumluluğunu alsaydım diyorum ama çocuktum saftım kendime de kızamıyorum