Öyle üzgünsünüz ki, sanki damarlarınızdaki bütün kan çekilmiş gibi. Uyuşmuş bir haldesiniz. Ağlayamıyorsunuz bile. Bu kadar üzgünken ne yapabilir insan?
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
Hiçbir şey yapasım gelmez. Genellikle gider yatağıma uyurum. O an düşünmemek için. Uyandığımda öyle bir kapatırım ki kendimi zorunlu olmadıktan sonra kimseyle diyoloğa girmem. Bir süre öylesine hareket ederim. Daha sonra kaldığım yerden devam ederim.
Beni üzen ne varsa uzaklaşırım. O an bana ne iyi gelecekse ona yönelirim. Kafamı meşgul edecek başka şeyler bulurum. Ağlayıp sızlanmalı bırakalı çok oldu. Dua ederim, müzik dinlerim, gezerim tozarım, içerim herkesi unuturum. Gel gör ki, kimse için üzüldüğüme değmiyor. Bana değer verseydi beni üzenler, üzmeye kıyamazlardı. Bana kıyana bende kıyarım, bende üzerim. Bi laf var ya herkesin canı can bizimki patlıcan mı :D mutsuzluk ve üzgün haller benim lügatımda yok artık. Pozitifliğimi kaybetmeyeceğim
Ben üzülünce genelde susarım. Sessizliğimde boğulurum. Kendi kendime yeteceğimi düşünürüm hep. Sonra şarkılar dinlerim ve ağlarım. Uyurum bazen de. Ama insanlardan uzak dururum hep.
Bugün oldu. Bi an. Bir çalışma arkadaşının görme kaybı yaşaması, bir patlama nedeniyle. Hastanedeydim. Hiç bir şey, umurumda dahi olmadan ! Derdim ağar. Mutsuzluğum baki ! Atlatmaya çalıştım. Ne mutlu ki, bir uzuv kaybı yok...
Kendimi dinlerim valla. Sessiz sedasız düşüncelere dalarım, kendimi sorgularım, sinirlerim bozulur gülmeye başlarım. Kendimi bu hale nasıl getirdiğim için kızarım. Sonra hadi tamam kalk ayağa yapılacak şeyler var diyip harekete geçerim.
Yalnız kalıp kafamı toparlamaya ihtiyaç duyarım. En kötü hissettiğim zamanlarda bile bazen arkadaşlarıma yazıp havadan sudan sohbet açtığım oldu. Sanırım bunun nedeni; iyi hissetmediğimi kabullenemiyor olmam ve kendimi bir şekilde oyalama taktiği...
Hissizleşirim ben.. Kabuğuma çekilirim. Yalnız kalmak isterim sürekli. Bazen çok halsiz olurum. Bazen de tam tersi bir enerji patlaması yaşarım. Mutsuzluğumu başka işlerle uğraşarak unutmaya çalışırım. Değişir yani. Ama genel olarak sessiz oluşum olabilir. En büyük değişim bu oluyor bende..
Kendimle kalırım mutlaka, herkesten ve herşeyden uzaklaşırım. Ben pek bana söylenen pozitif cümlelerle toparlanacak biri değilim, kendi içimde çözmem lazım.