Neden mutlu değilsin? Bize anlatır mısın?

Benim için huzur mutluluktan daha değerli ve öncelikli. Huzurlu olmayan mutlu olamaz ya da mutluluğu anlık geçici şeylerle sağlar. Kalıcı mutluluk için öncelikli değer huzurdur. Çok huzurluyum o yüzden de kısmen mutluyum. Tamamen mutlu olmam için pandeminin %100 bitmesi ve ülkemdeki kadın şiddetinden tutun da ekonomiye kadar çok şeyin değişmesi lazım. Ülkemin düştüğü haline üzülüyorum sadece. Yoksa kendi adıma üzülecek bişeyim yok. Ona da keşke yandaş olsaydım da o konuda da mutlu olsaydım diyorum ama ironik olarak bile o kafayı yaşayamıyorum maalesef.

Bardağın dolu tarafına bakınca akıl ve ruh sağlığım yerinde (gerçi akıl sağlığım gelgitler yaşıyor). Fiziksel olarak da kronik hastalığım nedeniyle bazı şeyler yasak olsa da idare ediyorum ve iyi sayılırım.
Maddi konularda sıkıntım yok ama belli başlı birkaç ufak pürüz var.
Ailem sağ ve sağlıklı, nefret etsem de çalışabildiğim bir işim var. Hobilerime de zaman ayırabiliyorum.
Fakat bardağın boş tarafından bakınca büyük bir kanyon gibi koskoca bir hiçlik ve boşluk içindeyim.
Anlatmaya çalıştığımı anlamayanların arasında nefesim kesiliyor. Sanırım uzun zamandır süren yalnızlığım bunun temel sebebi.

Okulum bitti iş yok haliyle para da yok, bu zamana kadar kimse sevmedi bundan sonrada seveceklerini zannetmiyorum, bu zamana kadar bir kızın elini bile tutmadım, eğlenecek arkadaşlarım yok, sosyal hayatımı yaşayamıyorum, denemek yaşamak istediğim hobilerimi yapamıyorum, boyum uzun değil, kendimi yakışıklı bulmuyorum, her ne kadar seks için doğru insanı beklesemde doğru insan olmadığı için seks hayatım yok, insanlarla tanışma konusunda iyi değilim, daha bir sürü şey sayabilirim ama gerek yok, şimdi ben neden mutlu olmalıyım ki.