Belki de korktugum gerçektir?

Merhaba arkadaşlar uzun süredir aklımda olan içimi kemiren bir konuyu sizinle paylaşmak istedim.
Ben 18 yaşındayım 5 aylık evliyim. Eşim çok sıcakkanlı ve neşeli insandir.
Etrafındaki herkese iyi davranır.
Ben de eğlenceli, duygusal ve çok kıskanç biriyimdir.
Eltimin 2 çocuğu var. Eşim onun çocuklarını da çok sever, kendi çocuğu gibi bakar.
Araları çok iyidir, iyiden de öte müthiş bir ilişkileri vardır.
Aralarındaki ilişkiyi abi kardeş gibi görüyorum fakat eşimin bazı hareketleri beni rahatsız ediyor, daha doğrusu şüphelendiriyor.
Ben fesat bir insan değilim onların iyi olmasından rahatsız da değildim ama böyle düşünmeme neden olan eşimin davranışları.
Mesela beni öptüğünde onu da öpüyor, sürekli şakalaşıyorlar ve çok yakınlaşıyorlar.
Dün eltim öpmek isterken eltim kafasini çevirdi ve neredeyse yanlışlıkla dudağından öpüyordu, daha sonra benim bozulduğumu da anladı.
Eltim yeni doğum yaptı, esim de sabah kalkıp onu sevmeye gidince çocugun altı neden pis kokuyo diye şakasına eltime kızdı ve
yanlışlıkla poposuna vurdu.
Bu da beni aşırı sinirlendirdi...
Samimi olabilirler ama bu kadar yakın olmamalılar bence.
Eşimle de konuştum, açık açık söyledim rahatsız oldugumu. Bana saçmaladığımı ve bu düşüncelerden, kıskançlıktan kurtulmam gerektiğini, eltimin onun kız kardeşi olduğunu ve fesat olduğumu söyledi.
Şu an biraz suçlu hissediyorum kendimi, belki de hepsi benim saçma düşücelerimdir. Ya da eşimin bazı hareketleri beni kışkırttı.
Eltimle aramız çok iyi kardeş gibiyiz ona böyle bir suçlamada bulunmam doğru olmaz diye düşünüyorum ama bir yandan da ya bir şey varsa diye korkuyorum... 3 aylık hamileyim ve psikolojim aşırı bozuldu, aslında pek kafama takmak istemiyorum. Belki de çok boş bir şey için üzülüyorumdur.