"Ilımlı Fakirlik" nedir?

Alacak bir şey olmadığı zaman ''Ne kadar az şeye sahip olursanız, size o kadar az sahip olurlar. '' Doğru her hangi bir mülkün, paran ve yatırımın yok çünkü fakat Nietzcshe hiç Türkiye de yaşamamış bizde bir şeyin olmadığı zaman emek yaşam köleliği başlar. Yani geçinmen gereken parayı dolaylı yoldan kendi işinin harici işleri de yapman gerekir. Benim şahsi düşüncem ve gördüklerim bu.

Kelime itibari ile eğreti durabilir ama oldukça haklıdır. Nitekim , tarih ve dini öğretilerin bir çoğu zaten tevazu ve az ile yetinmeyi öğütler.
Yani , dünya malı ile değil , ilim , irfan , takva ve iyilikle övünmeli insan. Hatta kendi övünmemeli , başkaları övmeli.
Bununla birlikte "Hamal ve urgan" hikayesi vardır.

Bu toprağın üstü olduğu gibi , altı da var. Ve hesapsız bir hayat da olmayacaktır. İnsan da başıboş değildir.

Zengin olup mutsuz yaşayan insanlar aklıma geldi. Ne kadar çok şeye sahip olursak onların esiri oluyoruz aslında. Ne kadar az olursa bir o kadar da az olur esiri.

Öyle bir cümle ki, nereden baktığına göre mantıklı ya da tamamen mantıksız olabiliyor. Oldukça öznel bir çıkarım olmuş...

İnsan, yaşamakla sahip olmak arasında hep sıkışmıştır. Yaşamasına yetecek kadar olanlara kendisi sahip olurken, biriktirdiklerinin düşünesi ile birikenler kendisine sahip olmuştur. Ilımlı fakirlik kavramında katılmadığım tek kelime fakirlik. Ilımlı yaşam modeli demek daha tatlı. Az kazan, ye giy ve yaşa. Biriken mallar seni daha çok düşünceye ve hesaplamaya, daha çok birikim yapmaya ve hayattan tat almamaya götürüyor.

Sadr yaşamak
Madde için bir ev araba parası biriktirmekyense
Onu iyi yerlerde kullanmak
Daha fazla para için daha fazla çalışmamak
Eşya giysi ile kafayı bozup
Hırs yapmamak
Kendin den yüksek olana bakıp
Huzurunu kaçırmamak
Evet bence doğru olanı bu
Temel ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra
Rahat bir yasama bakmalı

Elimdekilerin kıymetini bileceksin ama ezildiğinde de sesin çıkacak. Biraz eğreti durmuş ama sözün özü ne için ne kadar söylenmiş bilemeyiz. Her insan değişik yorumlar içerir.

O Nietzcshe sorun bakalım, hiç Türkiyede yaşamışmı veya yaşamak zorunda kalmışmı. Bu ülkede ılımlı değil, zorunlu fakirlik var kardeşim..

Nietzsche doğru söylemiş. Eşyaya esir olmaktan ne kadar uzak, o kadar huzurlu ve mutlu bir hayat. Bu yüzden minimalizmi benimsedim ya zaten.

Katılıyorum ne kadar tasarruflu olursam ne kadar mütevazi yaşarsam o kadar keyif alıyorum fiyat kalite endeksine bayılırım mesela.

Hayat dediğin nedir ki bir lokma ekmek bir bardak su

Eş anlamlısı da ''yeterince zenginlik'' mi oluyor?