Aşırı derecede yakışıklıyım ama hiç sevgilim olmadı?

1.87 Aşırı yakışıklı (mankenmisin sorusunu çok sık duyarım) 11 yıllık sporcu olmanın getirdiği vücuda (amlılardan tekme yiyip soluğu fitness salonlarında alan embesillerin vücudundan değil, gerçek bir erkek vücudu) ve 21 cm bir penıse sahip tanrı kanı taşıyan 21 yaşında bir adamım. 9 Da liseyi bırakıp travma derecesindeki ailevi problemlerin (babamın uyuşturucu kullanması) ve küçük bir sahil kasabasında yaşıyor olmanın etkisiyle eve kapandım. Lisede açıktan bitti 3 senedir mezuna kalıyorum sınava çalışıyorum falan ama hala evdeyim.
Dışarıda pek çıkmam, sokakta olduğum zaman yürürken kızların gözündeki parıldamayı, sevgilisiyle yürüyen heriflerin gözündeki korkuyu ve somut değil soyut olarak görüp, duyup, hissettiğim şeyleri buraya yazssam cilt cilt kitap çıkar herhalde.
Ha kadınlarla iletişimim şeytani derecede yüksek, yapmayacağını düşündükleri davranışları kendilerini yaparken bulmak, kendilerini kontrol edememelerini belirgin derecede görmek keyifli.

Ama hiç sevgilim olmadı artık inceden içimde bir acı oluşuyor, kendimi geç kalmış hissediyorum. Herşeyi geçtim tüm bunları ziyan etmek canımı yakıyor birader ya.
Mesele kadınlar olmadı ama asla yıllardır hayatım istemediğim biçimde bunu yoluna sokmadan bir kadını hayatıma almak istemiyorum ve sürekli ertleliyorum derken zaman geçiyor.
Nasıl çıkıcam bu döngüden.