Kaybettiklerim için sarılma ihtiyacı hissettim evet ama sanırım yine kendi kendime toparlandım.. Bazen sarılmak istesek de sarılamıyoruz.. Duygularımı fazla belli eden biri değilim.. İçime attım o dönem.. Başka insanlara destek olmam gerekiyordu.. Ayakta durmam gerekiyordu.. Durdum da.. Fakat yoruldum sanırım..
İnsan sanır ki her bacası tüten evde aş pişer. Demez ki dertten bu baca tüter diye.
Etten kemikten bir canız işte. Mecalimiz nereye kadar olacak ki. İnsan olmak zor bir mesele.
Evet bazen yürüdüğümüz yol bitmiyor. Bitmeyince de usanıyoruz, yorulmuyoruz. İnsan bir Ağaç Gölgesi dâhi arıyor. Sırtını yaslasan da yetiyor, gölgesinde yatsan da yetiyor.
İnşallah ümidini kaybetmezsin. Benim için de bir Ağaç gölgesi de kalmadı. Sadece oturup seyredip gelip geçene bakmak istiyorum