Çok tırnak uzatmadığım, uzatsam bile onları hiç kullanma gereği duymadığım sıradan bir hayatım var. Yanlış seçimler yapıp, sonuçlarına katlandığım bir hayat içindeyim. Keşke tırnaklarım ile kazıma gayreti duysaydım da değmeseydi razı olurdum. Hayat işte. Kimi kazıyor ama fayda etmiyor. Kimi kazma bile yapamadığı için veryansın ediyor. Keşke her emek verenin emeği karşılık bulsa. Ama zor. Hiçbir alanda bunu elde edemiyoruz. İnsan ilişkilerinde de durum aynen böyle.
günde saatlerce oturup ders çalıştım değişik şeylerle ilgilendim ve kendimi belirli bir noktaya taşıdım. ve hala en üst noktaya taşımak için günde 15 saat oturup ders çalıştığım oluyor. mutlumuyum derseniz geleceği düşünüyrum, zirvede olduğum geleceği ve bu hoşuma gidiyor. Şu anda okumayı felan bıraksam rahat 10k maaşlı iş bulurum ve işsizlik denen kavram benim için geçerli değil bu yönden mutluyum lakin madalyonun bir de diğer tarafı var. Hiçkimse ile sinemaya gitmemişim, bir kafede oturup sohbet muhabbet etmemişim hiçibri ile flört olmamışım, cinsel bir yaşantım olmamış, hiçbir kız ile gezmemişim... gençliğimin en güzel dönemlerinde gençliğimi yaşıyamadığımı düşününce mutsuz oluyorum. Hayat sert bir olasılık gibidir ve parayı attığın zaman %50 ihtimal ile yazı geleceğini bilirsin ama kesin olarak sonucun ne çıkacağını bilemezsin. yazımı can yücel gibi noktalamak istiyorum, gece gece beyninizi s'kmiş olabilirim kusura bakmayın.
Selammm güzelim :) gerçekten tırnaklarımla kazıya kazıya bu günlere geldim diyebilirim, gönül rahatlığı ile. Okudum aynı zamanda çalıştım. 15-16 yaşımdan beri harçlığımı çıkardım, istediğim şeyleri kendi emeğimle kazancımla aldım. Şimdi geldiğim noktada istediğim mesleği yapıyorum, ehliyetimi aldım, arabamı aldım, evimi aldım :) şükür Allah’a maddi yönden her istediğime sahibim. İstediğim bir şey olursa alabilecek maddi güce de sahibim. Manevi olarak ise, saygı ve sevgi kazandım, insan biriktirdim.. Annem ve Babam benden razılar, arkadaşlarımda her derdime koşarlar. Evlenmek kaldı, onuda birkaç seneye listeden çıkarırım herhalde 😅
hak ettiğim yer değil ama zirvede olmanın bir sınırının olmadığını ve istediğin yerde olmak istiyorsan çalışmak gerektiğini ve ulaştığında yerini korumak adına yine çalışmak gerektiğini düşünüyorum yani başarı için zaman var hala.
Geldiğin yer de yeni başlangıç noktası sonuçta işin uzmanı olana kadar çalışmak, öğrenmek insana koymamalı hatta mutlu olmalı her gün yeni bi şey öğrendiği için