Neyi ne kadar istediğime bağlı, umuduma, şansıma Yani olay gerçekten beni ne kadar etkiler hevesimi kaybeder miyim buna olayın boyutu karar verir Israrcı bir yapım olsa da kaybetmeyi kabullenip hevesimi bir köşeye kendi ellerimle bile atabilirim.
Bir şeyi elde edince daha çok tutunuyorum çünkü elde etmek bir hayli zor oluyor genelde benim için bu yüzden kıymet bilirim ve öyle gelip geçici hevesler değildir istediğim ya da hissettiğim şeyler fakat inatla olmuyorsa ve ne yaparsam yapayım benden uzaklaşıyorsa hevesim geçtiği için değil, fazlaca yorulduğum için bırakırım. Peşinden koşarken tükeniyorum çünkü ben onu yakalamaya çalıştıkça her şeyden öte zamanım geçiyor ve boşa kürek salladığım için sadece kollarım değil tüm bedenimde, zihnimde yorgun düşüyor…
Aslında o dönemki ruh halime bağlı. O an iyi hissediyorsam istediğim olmadığında da hevesim kırılmaz tekrar devam ederim ama kendime yeterince güvenmeyip ruhen yorgun hissettiğim zamanlarda hemen hevesim kırılır elde etsem bile o şeyi
Bir şeyleri elde edene kadar çok mücadele verip elde edince de ayni hevesimin kalmadığı çok oluyor çoğu şeyde annem hep maymun iştahlı olduğumu söylüyor hep 🤷♀️
Bundan 2 ay önce bırseyı cok istemiştim ama olmamıştı şu an içimde gram heves zerresı kalmadı hiç birsey yapmak istemiyorum boş boş yasıyorum tam anlamıyla tükenmişlik sendromundayım.
evet anında tüm hevesim kaçar ama elde ettiğim için değl hevesimi kıran şeyler olduğundan
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Hep 10 adım sonrasını düşünüp kötü ihtimalleri hesaplarım. En kötüsü ne olur diye hareket edemem sonra. Kendi kendimin hevesini kırarım ağzıma sçarım. Bundan nasıl kurtulurum bilmiyorum. Daha başlamadan bütün olasılıkları düşünmüş olurum. Hevesim kırılır. En garanti planı yapmaya çalışırım. Ama hayat bu ya planların tutmaz. Haa genelde herşeyi düşünmüş ve en yii planı yapmış olurum ama geç olur. Biraz daha hızlı olmak isterdim.