Basen çok dengesizlesebiliyorum nasıl konuşacağımı bilmiyorum ne söyleyeceğimi konuşurken sacmalayabiliyorum insanları dinlerken bisey söylesene anında cevap veremiyorum kötü bisey olduğunda susup kalıyorum aşırı sevgi aşktan dolayı kendimi kaynetmis insanım ve aslında kendime saygımda yok hiç bi konuda artık kötülüklere alışmış insanım ama kendimi de anlayamıyorum sanki çok kötü davranıyorum gibi hissediyorum aslında ne yaptığımı böyle bilmiyorum kafam karışık sadece yeniden hayata gelsem daha doğru yaşamak isterdim
Yalan söylemek Bazen iki yüzlü davranmak küstüğüm arkadaşlarımın kötü yönlerini ablama akrabalarıma anlatmak Çıktığı manitalara kadar sevmediklerimin yüzünü gülüp arkalarından atıp tutmak bazen arkalarından iş çevirmek kurna olmak Karakterimin kötü olması
Alınganlık ve fazla düşünmek. Biri bana bir hata yaptığında o kişiyi tamamen silebiliyorum. Ciddi anlamda bir soğuma oluyor. Ben bile sorguluyorum nasıl bir anda bu kadar hissiz olabildiğimi.
Netim. Hayata karşı bu kadar net olmam benim sanırım sahip olduğum en berbat özellik. Kişilere karşı, beklentilere karşı, ne istediğini bilme anlamında ve gördüğüm muamelelerin nasıl karşılıklar hak ettiğine karşı netim. Bu netlik yalnız olmayla, hak edene hak ettiğini vermenden ötürü kısmen huzursuzlukla ve benden zaman zaman nefret edilmeyle sonuçlanabiliyor. Net olmak için insanlar bir ömür harcıyor, ama ben o kadar matah bir vasıf olduğunu sanmıyorum...