Dışarıdan gülen insanların içlerinde neden sürekli fırtınalar kopar?

Merhaba,
Gülümseyen insanların hepsinin içinde fırtınalar kopmaz. Zira üzüntü duyduğu için bundan prim kasan insanların bulunduğu bir devirde bu gibi şehir efsanelerine güven gittikçe azalıyor kanımca.
Gülen insanlar mutludur, siz mutsuz olduğunuzda içinizden hiç gülmek geliyor mu?
Hayat basittir fikrimce. Üzülürsen somurtur, iyi hissediyorsan gülümsersin.
Kimse bilmesin diye gülümseyen insanlara da acıyorum. Zira kendini şu kadar (parmağımın ucunu küçüklük anlamında gösterdim) düşünen bir insan başkaları için yaşamaz fikrimce.
Işıkla kalın...

Derdini anlatırsın aman sen çok alıngansın, ama onu öyle niye düşündün, niye öyle yaptın niye böyle ettin. Hani çözüm üreteceğine daha da seni eleştirir bu sefer kırılmaktan da beter olur insan. O yüzden Gülüp6 eğlenmek daha iyidir. En azından içimdeki fırtınayı bile belki dindirirsin.

Olan olmuş biten bitmiştir.

Misal ben 13 yıldır evden çıkamayacak kadar hastaydım son 1 ayda iyileştim.13 yıl boynca kimse beni görmedi duymadı hal hatır sormadı ötenaziye başvurucak seviyeye gelmiştim artık.

Ancak iyileştim çok şükür. Şimdi bu insanların yapacakları hangi şey 13 yıldır beni unutmuş olduğu gerçeğini kapatıcak?

İçimizde fırtınalar taşıyoruz çünkü çözülmesi imkansız yaralar aldık. Bir nebze gülerek kendi başımıza hayatın tadını almaya çalışıyoruz işte.

En güzel gülen en çok kırılmış olandır diye boşa dememişler.

Önerme daha farklı olmalı. İçinde fırtınalar kopan insan bunu maskelemek için çok güler.

Çünkü yapmacıklardır ve bu çok belli olur. Sorunları örtme taktiğidir işe de yaramaz görebilene.