Taviz vermediğin keskin kuralların var mı?

Hakaret, hafife alınma, kuyumun kazılması, alttan alttan alaya alınarak bana laf vurdurulması (en nefret ettiğim kişilerdir alttan alttan karşıdakini yiyen ), kendisi her , hali yiyip bana fetva verme cüretinde bulunanlar (yani sen kimsin, milletle eğlen dedikodu yap daha büyük günahlar işle sonra da utanmadan bana fetva ver. Şu fetva verme işini iyi niyet adı altında yapan ikiyüzlüler ölsün yani gerçekten. Adamın niyeti kötü yanı can yakmak ama bunu dini kullanarak yapıyor, bunu yapan da milletle alay eden, dedikodu yapan bir ikiyüzlü, beni dini kullanarak yıkmaya çalışan yılanları affetmem. Kendi yaptığı günahları görmezler, kılıf bulurlar, bana gelince alim kesilirler yani sen kimsin)
Laf taşıyanlar, ara bozmaya çalışanlar, ağzımdan çıkan a kelimesini anında telefonla, mesajla karşı tarafa ileten cibilliyetsizler..
Dışı melek, içi şeytan olan leşler.
Beni kendimle kavga ettirmeye çalışan fesatlar..
Beni çölün ortasında susuz ve savunmasız bırakıp üstüme basa basa geçtikten sonra utanmadan barışmak için cabalayanlara kapım sonsuza dek kapalı ve hiçbir hakkımı da helal etmiyorum..
Bin kez özür dileseler de affetmiyörün..
Zaten hayatımda yalaka, kaypak, ağzı gevsek ikiyüzlüler olmasın.
Onların yokluğu benim için mutluluk ☺
Beni benden dinlemeyip iki kuruşluk kişilerin sözüyle bana değer biçenler benim hayatımda kalmayı asla hak etmezler.
Bu hataların benim için telafisi yoktur.
Sevdiğim kişiler bu hataları yaparsa belki emin değilim belki bir defalığına mahsus affedebilirim ama tiksindiğim kişileri affetmem asla mümkün değil.
Bu yanlışları yapanlara karşı AFFETMEK gibi büyük bir tavizde bulunamam, onlarla görüşmek gibi, onları hayatıma almak gibi büyük bir tavizde bulunamam.
Bu benim kendime olan ihanetim olur.
Ayrıca ağzı gevşek olan sinsirellalar bize büyük iyilik yapıyorlar laf taşıyarak onlar sayesinde insan ayıklamak kolay olur.
Onların belki de biraz üstüne iftira ekleyerek taşıdıkları laflar sayesinde bana ne kadar değer verildiğini görüyorum.
Çünkü gerçekten bana değer veren insan laf taşıyanın sözlerine aldanmaz, gelir beni benden dinler.
Bana değer vermeyen kişiye açıklama yapmak gibi, onu hayatımda tutmaya çalışmak gibi emek harcayarak taviz vermiyorum zamanımdan, kendimden.
Benim kalbimin ve evimin kapıları beni benden dinleyenlere, dobra olanlara, bana gerçeken değer verenlere açık.
Verdiği değer çıkarına göre değişen kaypaklara evimin ve kalbimin kapısı açık değil.
Leşleri ayıp olmasın diye telefon rehberimde tutarak taviz vermiyorum. Onlara taviz verirsem kendime ihanet ederim.