Eski hayatın, geçmişte kalan yaşlarını, insanları, yaşadığın olayları özlediğin oluyor mu? Çocukluk, okul, önceki iş hayatı vs Geçmişini özlüyor musun? Bu kadar büyümek fazla artık büyümeyelim.
Geçmişi özlediğimi söyleyemem. Çünkü bugünkü halime gelene kadar birçok zorluk, psikolojik savaş, emek ve zaman sarf ettim. Şu anda olmaktan gayet mutluyum, geçmişi düşünmek beni sadece yoruyor.
İnsan geçmişte, çocukken sırf yaşadığından olsa gerek, özlemleri de anlık gelişiyor ve zamanla gelip geçiyor. Çocukken yaşanan hasretlik belki iz bıraksa da, yine acısını çocuklukta değil, ilk gençlikte ve yetişkinlikte daha bariz hissettiriyor. Yetişkinliğe adım atıldığı sırada bize fazlaca ihanet edenler ruhumuza ve belki de en değerli vakitlerimizi çok ta farketmeden yaşadığımız gençliğimize katmerli travmalar ve hasretlikler bırakıyorlar. Geçmişe özlem duymanın insana katkısı olacağına emin değilim. Bugününden ve istikbal dediğimiz geleceğinden çok fazla güzel enerjiyi çalabilir endişesindeyim. Doğrusu geçmişi özlemek beni pek tarif etmiyor. Geleceğe sımsıkı sarılmak en güzel ve sağlıklı enerji olacak, şifasını da hayatımızda tüm iyiliğiyle yansıtacaktır...🦄🍀🍏⭐❤️
Gol sevincini tribünle paylaşan Messi'ye Hakemin "hep gol atıyorsun zaten" demesi ve sevincini zaman kaybı olarak görmesi..😄 Bu video bana her zaman taktir belgesi getirdigim için ailem tarafından belgenin artık önemsenmediği zamanları hatırlattı 😅
Hiç geçmişe dönük yaşamadım. Özlem değil sadece anlar aklıma gelir. Ve o anlık bir iç çekiş olur, o kadar. Her zaman gelecekte gözüm. Neler beni bekliyor çok merak ediyorum..