Sınıfın sessiz çocuğu?

Ben tam öyle bir tipim. İnsanlar gelip niye bu kadar sessizsin, hiç kimseyle konuşmuyorsun, teneffüslerde canın sıkılmıyormu diye sorup duruyor. Ben böyle olduğum için kendimden nefret ediyorum daha sevimli, mutlu ve sosyal olabilirdim. Onlarla ilgili bir şey bilmek istiyorsan da çok kötü hissettikleridir.

bilmiyorum, iki senedir ben de öyleydim aslında yeni yeni alışıyorum ve çok iyi biliyorum o ruh halini. ama kendimi ne iyi hissettirdi ya da seni ya da onu bilmiyorum.

Çok kötü bir ruh hali... Ölü gibi ruhsuz...

Bende böyle düşünüyorum kendimle ilgili herkes okulda sosyalleşiyor biz hiçbir şey

Bir yerden sonra açılmak zorundasın

Sen açıldın mı açıldıysan nasıl açıldım anlatır mısın bazen böyle olduğun için insanlar seni havalı buluyor ama insanların seni havalı bulması mutlu etmiyor

Üniversiteye gidiyorum umarım böyle olmaz çünkü kafayı yiyorum artık 1 kız arkadaşı edindim sayılır

Bende kafayı yiycem yakında artık yalnız olmak istemiyorum tüm ömrüm böyle yalnız ve sıkıcı mı geçecek diye düşünüyorum umarım böyle geçmez

Bende de o korku var birde günle 3 cümle konuşunca gece uykum gelmiyor kendimi ifade edemiyorum konuşmayı unuttum yani konuş sen

Bir insanla konuştuktan sonra yanlış birseyler dedim mi diye düşünüp duruyorum. Bazen o kadar çok düşünüyorum ki kendi kendime birdaha kimseyle konusmuycam diye söz veriyorum. ama o zaman da hep yalnız olucam diyorum. Ya pişmanlık ya mutsuzluk...

Gün içinde kaç kelime konuşuyorsun ben e

3...

Genellikle hiç... ve birgün sınıftan falan biriyle konuşsam sürekli onu düşünüyorum

😂 Ne tuhafsın ben düşünmüyordum

Ben çok düşünürüm. Acaba arkadaş olur muyuz, artık yalnız olmayacak mıyım, ama herzaman o konuşma ilk ve son olur...

Yalnız da zaman geçmiyor bunu yıllardır tecrübe ediyorum

Evet geçmiyor ama zorunluyum. Bunu yaşamak zorundayım. Bir çarem yok. İntihar etsem cehennemde daha kötü hissedicem. Tek çare yok olmak o da imkansız. Keşke yok olmak mümkün olsa. Bazen bunu çok istiyorum...