Benim gibi asosyal olan başka kimse var mıdır?

32 yaşına kadar bunu yenemedim hiç açılamadım kendimi aşamadım hatta zamanla daha da içime kapandım bu yaştan sonra bana imkansız geliyor

Ergenliğim gençliğim hep eve kapalı asosyal geçti bence benim kişilik yapım sosyal hayata uyumsuz

Peki neden kendimi yalnız bıraktım çünkü kişilik olarak çekingen utangaç içe dönük sessiz bir insanım sosyalleşemedim özgüven kazanamadım kendimi aşamadım açamadım kendimi hep kapattım geri çektim bu yaşıma kadar böyle devam etti zamanla daha da kapandım dediğim gibi

Benim hiç arkadaşım da çevrem de yok okuldan da arkadaşım yok askerden de olmadı mahalleden de yok hep yalnızım sanalda da herkes dışlıyor zaten beni ben böylece yalnız asosyal yaşlanıyorum

Hayır almadım imkanım olmadı ama bence çocuklukta ergenlikte destek almam lazımdı bu yaştan sonra imkansız yani açılamam düzelemem sanmıyorum

Keşke inanabilsem 32 yaşına kadar istesemde düzelemedim hatta ben bu yaşıma kadar hep inandım ama olmadı daha da kapandım içime herşeye

O zaman neden senelerdir bu durumdan şikayet ediyorum dert yanıyorum neden gençliğimi eve kapalı mutsuz yalnız asosyal geçirdim hala istemeyerek böyle yaşıyorum

Ben böyle yaşamayı istemedim hâlâ istemiyorum bu yaşıma kadar istemeyerek böyle yaşadım hayallerimin hiçbirini yaşayamadım gençliğimi hiç yaşayamadım her şey içimde kaldı herşeyden mahrum kaldım

Bence geç kaldım herşeye herkes 15 18 yaşlarında neler yaşıyor neler yapıyor ben o yaşlarda da evden çıkmazdım asosyaldim psikososyal gelişimimi sağlıklı tamamlayamadım ve eksik yetersiz zayıf güçsüz özgüvensiz kaldım

Öyle düşünüyorum maalesef

Benden artık adam olmaz dert yanar dururum böylece yaşlanıyorum

Ben zaten senelerdir üzülüyorum 5 10 15 20 sene önce hep böyleydim dert yanıp duruyordum seneler geçti hâlâ aynıyım