İnsanlar neden yalnızlığı tercih ediyorlar?

oncelikle "yalniz olma" teriminin aciklanmasi gerekir ki boylelikle yalnız olmak ile neyin kastedildigi anlasilsin.
yalniz olmak; hic dostunun ya da eglencelik bile olsa arkadasinin olmamasimidir, yoksa evet eglendigim arkadaslarim var arada onlarla takilirim ama aksamlari evime giderim ve evde benden baska kimse yoktur mu?

eger disarida iken arkadaslari ile gezen tozan, dertlerinizi paylasan ve gulebilen ama eve gittginde tek basina oturup televizyon izleyen bir insan iseniz o zaman pek yalniz sayilmazsiniz ve boyle bir durumda yalnizligi sevmeniz gayet dogaldir... ama hic kimse yoksa?

sadece evinizdeki 4 duvar varsa... o zamanda sevilir mi yalnizlik?

basi hic agrimamis birinin bas agrisinin nasil birsey olacagini bilememesi gibi hic gercekten yalniz kalmamis bir insanin yalnizligi sevebilmesi de sadece bir hayalden ibarettir... ben seviyorum diyen yalancidir, taocudur ve hatta dombilidir.

Kadinlar hayati daha zorlastiriyor. Farkindalar mi bilmiyorum. Ama erkekler artik evlenmeyi pek dusunemiyor

Etrafindaki insanlara olan güven kaybı ve bu sebepten ötürü kendini insanlardan soyutlayarak yalnız kalma gereği duyuyorlar.🙂

Tahammülün kalmaması insanı yalnızlığa itebilir. Alışkın biriyse zaten yalnızlık onu karadelik gibi yutar.

Bulamiyorum ve guvenemiyorum ki kimese birde ben yalnizligi yalnizlik beni seciyo

Kibir
Samimiyetsizlik
Güvensizlik
Hep bi kalıba koyulmak istenmesi

Herkesten kaçmak sessiz sakin olmak seni bedenen ve kafa olarak rahatlatıyor o yüzden.

Yeni bir başlangıcın ilk işini eski çevreden kurtulmak sananlar var.

Çünkü kafanı rahatlıkla dinleyebiliyorsun. Bu kadar basit

Menfaatçiler yüzünden

Hayatın sahteliğinden kaçıyorlar.

Her kaptan kendi gemisini ister.