İnsanlara fazla değer veriyorum ve bu beni çok yıpratıyo?

şu an öyleyim mesela hiçbir yere gidesim yok kimseyle görüşmek istemiyorum ama böyle de hayat olmuyo

evet maalesef öyle oluyo ve ben asla azaltamıyorum bir şeyi çok fazla kafama takıyorum ve bu beni çok yoruyo

kendimi seviyorum ama dışarıdan kendimle alakalı bi tepki ya da bi yorum alınca çok fazla moralim bozuluyor dediğim gibi çok fazla kafaya takıyorum

evet değil bu şekilde yıpranıyosun işte yapacak bişi yok

benim sorunumda bu zaten inciltmek istemiyorum

bana değer veren insan bulamıyorum mesela en yakın arkadaşlarım onlar bile beni çok kırıyolar ben bu şekilde yapamıyorum içime attıkça kendi kendimi mafediyorum

en sonunda söylüyorum ama olmuyo işte kimse beni takmıyo işlerine gelince benimle ilgileniyolar

evet onu da denedim ama bi yararı olmadı çünkü öyle kendimi çok kötü hissediyorum karşı taraf ya beni yanlış anlarsa ya kırarsam ya kötü biri olursam diye

evet döngü haline girdim artık ne yapacağımı bilmiyorum

bulunduğum ortamda mesela dışarıdan soğuk duruyorum kimse benimle konuşmuyo

onu da kafaya takıyorum acaba beni sevmiyolar mo diye

asosyal oldum anlayacağın

evet şu an belirli gittiğim bi ortam var ama ben maalesef insanlarla tanışamıyorum insanlar bence insanları dış görünüşlerine göre yargılıyorlar bu yüzden kimse benle konuşmuyo ben de konuşamıyorum hep yalnızım ve bu beni yıpratıyo

evet haklısın zaten öyleyim dışarısı için değil kendim için bakım yapıyorum zaten ama bilmiyorum dış görünüş olmasa bile insanlarla nası ilişki kurarım bilmiyorum

öyle diyosun ama yalnızlıkta bi zaman sonra çok kötü bir şeye dönüşüyo

benim sorunum nedir?

saftan kastın ne