Vampir gibi duygularını kapatabilen var mı?

Bizzat o haldeyim. Ben kapatmadım; yaşadığım olaylar, tanıdığım insanlar ve dahil olduğum o kötü olgular sebep oldu buna.
Çok zor görünüyor ama, beyin öyle boş bırakılmış bir detay ki bize dair. Onun hakimiyetini ve yönetebilir gücünü artırdığın an görüyorsun, o duygulardan eser kalmıyor.
Zamanında çok kafasına takan, sonunda da bu sıkıntılar yüzünden kanser olan biri olarak söylüyorum.

Ben duygularımı küçükken izcilik yaptığımız dönemde veda partisi diye bir nalet bir şey vardı işte o gün gözümden gelen yaşlardan sonra duygularıma veda ettim. O günden beri kendimi zorlamadığım sürece ağlayamıyorum. Gerçi zorlayınca da ağlayamıyorum. Son 2 senedir çevremdekilerin beni duygularımı göstermediğim için duyarsız sanması nedeniyle duygusallık kaldı mı diye bazen kendimi filmlerle test ediyorum. Bazı filmlerde yutkunamadığım oldu ama gel gör ki yakınım öldüğünde bi cacık hissetmiyorum. Düşünüyorum ama öyle çapsız çapsız ağlamıyorum.

Ben gram umurumda değil isterse bana birisi iyilik yapsın canım isterse kötülük yaparım veya biri bana kötülük yapsın canım acımaz pek herkes gibi umursamıyorum ciddiye almıyorum