İyi insanlar kaybetmeye mahkum mudur?

Evet iyi insanlar her daim kaybetmeye mahkûmdur.
Adeta kaderleridir bu.
Kıran üzen değer vermeyen kişiler hep baştacı edilir.
Onlar için üzülür insanlar.
Onlarla ilgilenir ve onların ilgisini kazanmaya çalışır.
Kötülüğün cazibesi midir bu bilinmez.
Iyiler herkese itici.
Saf mısın derler iyilere.
Sana bunu yapana sen nasıl sustun?
Benim canım yandı diye onunkini de ben mi yakmalıyım?
Yani bana yapılmasını istemediğim şeyi başkasına yapmak, hayır bu ben değilim.
Kişilere göre kişiliğimi değiştirebiliyorsam ben kimim ve neyim?

İyi insanların kaybetmesini şuna benzetirim, değerlerini değersizlerle anlamlamdırmaya çalışmalarının cezasıdır, bir nevi kaderin sen kendi değerini neden bilmezlere veriyorsunun tokadı.. Şayet içinizden seçtiğiniz iyilikse (her insanda iyilik ve kötülük potansiyeli vardır, kişi hangisini seçiyorsa o olur, yani evet temelde insanlar ikiye ayrılır) , kendinize de azami ölçüde dikkat etmelisiniz çünkü siz narin bir çiçek olmuşsunuzdur artık.. O narin çiçek için su gerek, toprak gerek yani esas doğanız olan çiçekler yurdu gerek.. Kalitenizin farkında olup ona layık davrandığınız bir hayatınız olsun. Varsın size layık biri olmasın, asil yalnızlığınızla sizde ömrünüzü yine çok güzel arkadaşlarla dopdolu geçirebilirsiniz. Çünkü mesela şu da olabilir , eşsiz ve tam bir ruha sahip olduğunuz için belki de ruh eşiniz yoktur:)